کتاب سرمایه های اجتماعی در نظام حقوق عمومی ایران اثر اکبر آقابابائیان نشر فانوس دنیا

سرمایه‌های اجتماعی یک ظرفیت (جوهر اجتماعی) است که هماهنگی و همکاری را در جامعه و گروه تسهیل می‌کند. در واقع، می‌توان سرمایه اجتماعی را یک مفهوم مرکب که دارای سه بعد: ساختار، محتوا و کارکرد است، تلقی نمود که ساختار اجتماعی آن، همان شبکه ارتباطات اجتماعی است و محتوای آن، عبارت از اعتماد و هنجارهای اجتماعی است و کارکرد آن نیز همان عمل متقابل اجتماعی است. به دنبال سرمایه اجتماعی، اعتماد اجتماعی نیز حاصل می‌شود و در صورتی که سرمایه اجتماعی منطبق بر حقوق عمومی نظام جمهوری اسلامی ایران به طور کامل تأمین نشود، منجر به اثرات مخرب و منفی می‌شود. بنابراین سرمایه اجتماعی از اهمیت به‌سزایی برخوردار است و از آن جایی که در این مورد تألیفات کمتری انجام شده و به طور تفصیلی سرمایه اجتماعی مورد بحث قرار نگرفته است. عوامل مختلفی در سرمایه‌های اجتماعی نقش دارند که از جمله آن‌ها تأمین حقوق ملت است. شناسایی ابعاد مختلف حقوق ملت و کشف رابطه آن با سرمایه اجتماعی از جمله موضوعاتی است که در این کتاب مورد توجه واقع می‌شود. با توجه به موارد یاد شده، نگارندگان کتاب در پی آنند که با چه اقدامات و کارهایی قانونگذار و دولت جمهوری اسلامی ایران می‌توانند حقوق ملت و سرمایه‌های اجتماعی را به طور کامل تأمین کنند که در شرایط تحریم هم مردم در آسایش و رفاه باشند و هم وجهه بین‌المللی جمهوری اسلامی ایران حفظ شود و قانونگذار با چه اقداماتی می‌تواند شکاف بین قانون و عمل و نواقص قانونی را برطرف کند.