کتاب خیانت رسانه ها اثر پیر سرونت نشر پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی

کتاب حاضر با بیان اینکه قدرت سیاسی به حدی وابسته به قدرت سمعی- بصری شده است که استقلال قوۀ‌ مجریه در برابر رکن چهارم در مظان تردید و پرسشگری قرار گرفته و قدرت مطلق رسانه‌ها (توتالیتاریسم رسانه‌ای) منجر به حاشیه‌راندن قوای سه‌گانه، رنگ‌باختنِ تکثرگرایی و تضعیف کیفیت اخبار و داده‌های اطلاعاتی گردیده است، به تجزیه و تحلیل سازوکارهایی می‌پردازد که ـ به گفتۀ مولف ـ منجر به خیانت رکن چهارم شده است. از این منظر، گویی دموکراسی غربی بیمار است؛ چراکه به بیماری رسانه‌ای دچار شده است. علت اصلی آن را نیز می‌توان عدم ایفای نقش فعال از سوی پیش‌کسوتان‌حرفه‌ای رسانه‌ها دانست که در برابر احساسی‌شدن اخبار و عدم پردازش تحلیلی آن، واکنش مناسب نشان نمی‌دهند؛ در نتیجه برخی جریان‌های سیاسی سعی می‌کنند از رسانه‌ها به عنوان سلاح‌های کشتار روانی جمعی بهره‌گیری کنند. بدین‌ترتیب، خبرنگاری در فرانسه با آسیب‌هایی چون خلط بین اخبار و اطلاعات، همراهی دائم با قربانیان، توجه به برنامه‌های احساسی، هیجانی و عامه‌پسند، دنباله‌روی، سرعت‌گرایی در دوران رقابت رسانه‌ها در عصر جهانی‌شدن، و خود‌شیفتگی روبرست. ضعف ماشین رسانه‌ای در غرب بیشتر ناشی از رفتارهای خودِ خبرنگاران است که از ایفای نقش حرفه‌ای خود دور شده‌اند.