کتاب گیسو اثر فهیمه رحیمی نشر آوای چکامه

گیسو جرئت کرد و چشمان ملتمسش را به نگاه مشتاق و مهربان نادر دوخت و چون او را سراپا گوش دید، لب باز کرد و گفت: ـ من سعی می کنم در خانه آرام باشم و آسایش شما و اهل خانه را بر هم نزنم اما شما خوب می دانید که چقدر از این وضعیت ناراحت و دل آزرده هستم و دلم می خواهد هرچه زودتر همه چیز تمام شود و دیگر علامت سوالی از مسائل باغ در ذهنم باقی نماند. دلم می خواهد بدانم چرا آنها می خواستند مرا نابود کنند و اینکه چرا خودکشی برادرشان را به گردن من انداخته بودند؟ آن درب بزرگ ته باغ چه بود؟ چه کسی جرئت کرد و به اتاق من آمده بود؟ چه چیزی از جان من می خواست؟ و هزاران هزار سوال دیگر که جواب همه آنها را نمی دانم و می‌خواهم این کابوس هرچه زودتر تمام شود و یک شب به آرامش به خواب روم. گیسو در حالی که بغض گلویش را گرفته بود سرش را پایین انداخت و با صدای لرزان گفت: ـ نادر خان لطفا کمکم کنید ـ سرت را بالا بگیر و به من نگاه کن. دوست ندارم هیچ وقت تو را گریان ببینم. گیسو آرام آرام سرش را بالا گرفت و نادر به چشم های سیاه او خیره شد و با مهربانی گفت: ـ تو دختر قوی هستی و من انتظار دارم که بهم اطمینان کنی و مطمئن باشی که من برای آرامش خانواده ام، خصوصا تو هرکاری از دستم بر بیاید انجام می دهم تو مطمئن باش که اگر لازم باشد تمام مأمورین شهر را در خدمت می گیرم تا این پرونده زودتر بسته شود. حالا هم برو و کاری را که ازت خواستم انجام بده.