کتاب تصویرهای بی‌پروا اثر مارک ریون‌هیل نشر دیدآور

نمایش تصویرهای شفاف، در مقایسه با آثار متقدم مارک رِیوِن‌هیل، رویکرد متفاوتی به تاریخ سیاسی بریتانیا دارد. وقایع نمایش به پس از پیروزی قاطع حزب کارگر جدید، به رهبری تونی بلر، در انتخابات سال ۱۹۹۷ می‌پردازد. همچنین جزو اولین آثاری است که نگاه افسون‌زدا و سرخورده‌ی جامعه را، پس از دو سال از روی‌کارآمدن دولت وقت، بازتاب می‌دهد؛ جایی که دغدغه‌های شخصیت هلن، عضو شورای شهر حزب کارگر جدید، فراتر از بهبود خدمات ایستگاه اتوبوس محلی نمی‌رود. چارچوب تاریخی و سیاسی این نمایش‌نامه از طریق تقابل‌های بین شخصیت‌ها روشن‌تر می‌شود. نیک پس از آزادی از زندان، سرگشته، چاره‌ای جز هم‌رنگ‌شدن با جامعه‌ی بریتانیا در دهه‌ی نود ندارد. ویکتور در نقطه‌ی مقابل او، با عافیت‌طلبی، سبک زندگی حاصل از سرمایه‌داریِ مصرفی را می‌پذیرد. تجربه‌ی هر دو شخصیت نیک و ویکتور از گذشته نوعی دیالکتیک برشتی به وجود می‌آورد: نیک به‌عنوان یک سوسیالیست انقلابی در دهه‌ی هشتاد میلادی و ویکتور که تحت سلطه‌ی نظام کمونیستی اتحاد جماهیر شوروی بزرگ شده است؛ در حالی که ویکتور غرق در دنیای به‌ظاهر خوش دهه‌ی نود است، نیک از فرهنگی که در آن «همه‌چی رو هواست...» منزجر شده است. با چنین رویکرد سیاسی‌اجتماعیِ‌ برآمده از تئاتر برشتی و نمایش‌نامه‌های ملی انگلیسی، منتقدان متفق‌القول تصویرهای شفاف را بهترین نمایش‌نامه‌ی رِیوِن‌هیل در دهه‌ی نود قلمداد کرده‌اند.