کتاب میکروبوک اضطراب موقعیت اجتماعی اثر آلن دوباتن

چه عاملی باعث می‌شود کسی بخواهد بی‌وقفه مبالغ بیشتر و بیشتری پول جمع کند؟ جوابی که فوری به ذهن آدم خطور می‌کند ممکن است پاسخی ساده باشد: حرص و طمع. اما در این استدلال یک ایراد کوچک وجود دارد. اگر حرص و طمع تنها عامل باشد، چرا باید کسی همچنان پول بیشتری بخواهد حتی بعد از اینکه آن‌قدر پول و ثروت دارد که تا هفت‌پشتش هم بخورند تمام نمی‌شود؟

اگر مردم فقط بنا به دلایل مادی ثروت جمع‌آوری کرده باشند- مثلاً بخواهند خانه‌ای بزرگ‌تر یا خودرویی شیک‌تر بخرند- عاقبت خواسته‌‌هایشان ته می‌کشد و چیزی نمی‌ماند که نخریده باشند، و دیگر دنبال پول نمی‌دوند. اما می‌دانیم که موضوع این نیست و دلیلش حتماً از جایی دیگر نشئت می‌گیرد.

طرز برخورد و رفتارمان را با افرادی دارای موقعیت اجتماعی بالا در مقایسه با افرادی دارای شأن و مقام پایین در نظر بگیر. حتی لحن کلام و شیوه‌ی بیان ما وقتی درباره‌ی هر یک از این دو گروه حرف می‌زنیم، با هم فرق دارد. افرادی که پُست و مقام مهمی در جامعه دارند «کسی» هستند و به بقیه عنوان «هیچ‌کسی» تعلق می‌گیرد. البته غیرممکن است که بقیه‌ی آدم‌ها هیچ‌کسی نباشند، اما افرادی با جایگاه اجتماعی پایین در بیشتر موارد هویت خودشان را یا نادیده می‌گیرند یا انکار می‌کنند.