کتاب خلبان یک لاقبای پیزوری اثر حسین مهکام نشر قطره

در تاریکی ابتدای نمایش، نور روی گروه موسیقی است که دارند به‌آرامی می‌نوازند. از پس لحظاتی، ریتم موسیقی تندتر می‌شود و گروه نوازندگان شروع به خواندن ترانه‌ای با ریتم تند می‌کنند.

ترانه: هنگام می و فصل گل و گشت و چمن شد

در باغ بهاری تهی از زاغ و زغن شد

از ابر کرم خطه‌ی ری رشک ختن شد

دلتنگ چو من مرغ قفس بهر وطن شد

چه کج‌رفتاری ای چرخ، چه بدکرداری ای چرخ

سر کین داری ای چرخ، نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ

از دست عدو ناله‌ی من از سر درد است

اندیشه هرآن‌کس کند از مرگ، نه مرد است

جان‌بازی عشاق، نه چون بازی نرد است

مردی اگرت هست، کنون وقت نبرد است

چه کج‌رفتاری ای چرخ، چه بدکرداری ای چرخ

سر کین داری ای چرخ، نه دین داری، نه آیین داری ای چرخ

نور ابتدا روی پرده‌ی توری سفید باز می‌شود و بعد تمام صحنه‌ی دایره‌ای روشن می‌شود. پشت پرده‌ی تور سفید، زنانی درحال رقص با موسیقی درحال نواختن‌اند. در دست دوتا از زنان دایره‌ی کوچک زنگ‌دار دیده می‌شود. دقیقه‌ای از رقص و موسیقی که می‌گذرد، ناگاه تلخک، که ندیم شاه است و راوی داستان ما، از گوشه‌ای بر‌می‌خیزد و روی سکو می‌پرد و با تپانچه گلوله‌ای شلیک می‌کند. ناگاه موسیقی قطع می‌شود. زنان جیغ می‌کشند و می‌روند. تلخک تیر دوم را شلیک می‌کند. سکوت محض. روی پرده‌ی انتهای صحنه، تصاویری سیاه‌وسفید از یک هواپیمای قدیمی در پرواز دیده می‌شود. صدای تلخک از بلندگوهای سالن پخش می‌شود.