کتاب بیوه خسروخان اثر علیرضا ترابی نشر انتشارات نسل روشن

صدای چر چر باران پشت خانه هاجر خانم دیگر رنگ و بویی از شعر و بازی کهنه و قدیمی وصال عاشق و معشوق نداشت. نه از دم خروس خبری بود و نه از عروسی و همه چیز نسبت به آن روزهای به یاد ماندنی و شیرین تغییر کرده بود. هاجر خانم با چهره ای ماتم زده و سرد، صورتی تکیده و رنجور و شانه هایی آوارگون و فرو ریخته از پشت میله های پنجره اتاقی که مشرف به کوچه خرم و با طراوتی که اینک در بهت فرو رفته بود چشم دوخته بود و با چشمانی که برق امید و آرزو در آن با دلایل واهی و کودکانه هنوز به گِل نَنشسته بود به مسیر آمدن خسروخان به سوی خانه می نگریست.

-از متن کتاب-