کتاب آبجی اثر فرهاد امینی نشر قطره

آبجی تلاشی است برای پل زدن میان جهان افسانه‌های ایرانی و درام. پیچ‌وتاب قصه‌پردازانه‌ی جهان افسانه‌گویی با جزئیات ریزپرداخت و خیال‌بازی همواره‌اش برای هر نویسنده‌ای چالشی وسوسه‌انگیز خواهد بود و آبجی نیز از این قاعده مستثنی نیست. سؤال اصلی این بود: چگونه می‌توان عناصر غیرمادی و ماورایی قصه‌پردازی ایرانی را با مادیت تئاتر در هم آمیخت؟ کدام مجموعه‌ی نشانه‌ای می‌تواند این‌همه ماورا را در بافتی فیزیکی عرضه کند؟ انباره‌ی گسترده‌ی فرهنگ ایرانی مشحون از عناصر ماورایی است که به واقعیت قصه‌پردازی پیوند می‌خورد و ما نیز تلاش کردیم تا با استفاده از این انباره پیوندی میان واقعیت و خیال فراهم کنیم. بافت چندلایه و تکه‌های درهم‌تنیده‌ی داستان راه‌حلی بود برای رسیدن به این پیوند، پیوندی که برای مخاطب عام و عادت‌نکرده به شیوه‌های مألوف تئاتری بسیار آشناست! بافتی از جنس داستان‌های مادربزرگ... . آبجی خیالی یک‌سر غیرمادی است که خود را بر صحنه‌ای مادی می‌گسترد شاید به همین خاطر است که توضیح صحنه‌ها گسسته‌اند و سپرده به خیال کارگردان. از سوی دیگر آبجی حکایتی است که تاحدامکان تلاش می‌کند بی‌طرف بماند! تلاش می‌کند که قضاوت‌های عرفی را کنار بزند و بدون جهت‌گیری و نشان دادن مقصر، روایتی را از آدم‌های خاکستری عرضه کند، آدم‌هایی زنده و واقعی که در میان خیال گسترش می‌یابند و با همه‌ی بدی‌ها و خوبی‌ها شهری را شکل می‌دهند... درحقیقت خیال می‌کنم اگر همین‌قدر از این متن مانده باشد، ما کار خود را کرده‌ایم و اگر این نباشد دیگر چه تئاتری؟ چه صحنه‌ای؟