کتاب پس از مرگ اثر نوئل کاورد نشر قطره

سِر نوئل پیرس کاورد نمایشنامه‌نویس، آهنگ‌ساز، کارگردان، هنرپیشه و خوانندۀ انگلیسی در سال ۱۸۹۹ در حومۀ لندن به ‌دنیا آمد. پدرش، آرتور سیبن کاورد، فروشندۀ پیانو و مادرش، وایولت اگنس، دختر دریاسالار نیروی دریایی سلطنتی بود. کاورد، دومین پسر خانواده، به‌لحاظ هوش و ذکاوت و نیز رفتار پرتکلف و طرز لباس پوشیدن از شهرت بسیاری برخوردار بود.

نوئل کاورد بیش از پنجاه عنوان نمایشنامه منتشر کرده است که بسیاری از آن‌ها سالیان دراز روی صحنۀ نمایش باقی ماندند. بسیاری از نمایشنامه‌های او چون تب یونجه، زندگی‌های خصوصی، طرحی برای زندگی، خندۀ امروز و روح سرخوش جزء نمایش‌های پرتکرار و پُربینندۀ سالن‌های نمایش بودند. کاورد علاوه‌بر نمایشنامه، صدها آهنگ، چندین نمایش موزیکال، چندین فیلمنامه، چند جلد کتاب شعر و داستان کوتاه، یک رمان بلند و یک خودزندگی‌نامۀ سه‌جلدی را نیز در کارنامۀ فعالیت‌های ادبی‌اش دارد. همچنین، این نویسندۀ مشهور در شش دهه از زندگی‌اش در نمایش‌ها و فیلم‌های متعددی ـ به قلم خودش و دیگران ـ به ایفای نقش پرداخت.

کاورد در سال ۱۹۴۳ جایزۀ اسکار افتخاری را برای کارگردانی فیلمِ جنگی جایی که خدمت می‌کنیم به ‌دست آورد و در سال ۱۹۷۰ به دریافت نشان ادب و هنر (شوالیه) نائل شد. سپس به عضویت جامعۀ سلطنتی ادبیات درآمد و مدتی بعد جایزۀ تونی را برای یک عمر فعالیت در عرصۀ هنر و ادب دریافت کرد. در سال ۱۹۷۲، مدرک دکترای افتخاری دانشگاه ساسکس به او اعطا شد.

از نمایشنامه‌ها و آهنگ‌های کاورد در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ به‌شدت استقبال شد و سبک نوشتارش بر فرهنگ عامۀ مردم تأثیر بسزایی گذاشت. در سال ۲۰۰۶، سالن نمایش البری لندن را به یاد او سالن نمایش نوئل کاورد نام‌گذاری کردند.

در اواخر دهۀ ۱۹۶۰، کاورد دچار تصلب شرایین شد و رفته‌رفته حافظه‌اش را هم از دست داد. او در سال ۱۹۷۳ در خانه‌اش، در جامائیکا، براثر ایست قلبی درگذشت و سه روز بعد در فایرلی هیل، در زمینی مشرف‌به ساحل شمالی این جزیره دفن شد.

در سال ۲۰۰۵، دن ربلاتو، نمایشنامه‌نویس و پژوهشگر انگلیسی، آثار کاورد را به سه بخش اولیه، میانی و جدید تقسیم کرد.

از دیدگاه ربلاتو، نمایشنامۀ تب یونجه، سست عفاف و زندگی‌های خصوصی از نمایش‌های دوران اولیۀ کاورد هستند. بهترین‌ نمایشنامه‌های دوران میانی او در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ عبارت‌اند از: خندۀ امروز، این نسل خوشبخت و روح سرخوش که ساختار سنتی دارند، اما ازنظر محتوا کمتر تابع عرف و سنت‌اند.

کاورد در دهۀ ۱۹۳۰، پس از کسب موفقیت‌های بسیار در عرصۀ نمایشنامه‌نویسی، سعی کرد قالب‌های جدید نمایشی را نیز تجربه کند. نمایش حماسی ـ تاریخی دستۀ اسب‌سواران با هنرپیشه‌های زیاد‌ و نیز مجموعۀ ده نمایش کوتاه، تحت عنوان امشب ساعت ۸:۳۰ تماشاگران بسیاری را به خود جلب کردند، اما اجرای مجدد آن‌ها به‌ علت هزینه‌های زیاد و نیاز به امکانات پیچیده در صحنۀ نمایش دشوار است.