کتاب چهارتار اثر محمد زمانی نشر خاموش

کتاب چهارتار؛ بررسی تطبیقی میان باغ ایرانی و فرش (باغی) ایرانی، نوشته‌ی محمد زمانیبا رویکرد معناشناسانه و توصیفی به بررسی میان باغ ایرانی و فرش ایرانی پرداخته است. درباره‌ی کتاب چهارتار؛ بررسی تطبیقی میان باغ ایرانی و فرش (باغی) ایرانی باغ در ادبیات تمام دنیا، نمادی از بهشت، جاودانگی، لطافت و زیبایی بوده است. در کتاب مقدس، باغ عدن را داریم و در قرآن کریم، فردوس، بهشت، رضوان و جنت. توصیف‌ها همیشه از باغ طوری بوده است که اوج کمال و زیبایی و لطافت در آن مشهود بوده است. فرش‌های ایرانی نیز که از زیباترین هنرها و صنایع دستی ایران به شمار می‌روند، با طرح‌ها و نقش‌های زیبا و چشم‌نوازشان، باغ و بهشت را تداعی می‌کنند. در کتاب چهارتار؛ بررسی تطبیقی میان باغ ایرانی و فرش (باغی) ایرانیمحمد زمانی به بررسی تطبیقی با رویکرد معناشناسانه و توصیفی میان باغ ایرانی و فرش ایرانی پرداخته است. کتاب چهارتار؛ بررسی تطبیقی میان باغ ایرانی و فرش (باغی) ایرانی۴ فصل دارد. در یکی از فصل‌ها هرآنچه باید درباره‌ی باغ ایرانی بدانیم را می‌خوانیم. در فصل بعد با فرش ایرانی و تمام نقوش آن آشنا می‌شویم و در فصل آخر به بررسی تطبیقی میان باغ ایرانی و فرش ایرانی می‌پردازیم. کتاب چهارتار؛ بررسی تطبیقی میان باغ ایرانی و فرش (باغی) ایرانی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم علاقه‌مندان به هنر معماری (باغ‌سازی)‌ و صنایع دستی (فرش‌بافی) و به طور کلی دوست‌داران فرش‌های ایرانی از مطالعه کتاب چهارتار؛ بررسی تطبیقی میان باغ ایرانی و فرش (باغی) ایرانی لذت می‌برند. بخشی از کتاب چهارتار؛ بررسی تطبیقی میان باغ ایرانی و فرش (باغی) ایرانی در متن کتاب مقدس در سفر آفرینش به باغ عدن اشاره می‌شود، فردوسی نیز در آغازین ابیات شاهنامه، سرآغاز حضور بشر بر روی زمین را با کیومرث و در فضایی باغ‌گونه توصیف می‌کند. در دین اسلام نیز بهشت و باغِ همیشه‌بهار، نتیجه‌ی اعمال نیک و رستگاری است. در بیشتر قالی‌های ایرانی نیز اندیشهی روضه‌ی رضوان و باغ بهشت موعود نقش غالب است. نقش‌مایه‌ها و طرح‌های موجود در زمینه‌ی فرش‌های باغی، متناسب با معماری و طراحی باغ‌های ایرانی و چهارباغ‌ها است تا جلوه‌ای از فناناپذیری و جاودانگی جهان ابدی و باغهای بهشتی را در جهان مادی، به تصویر کشیده و تجسم بخشد. فهرست کلیات تحقیق باغ ایرانی فرش ایرانی بررسی تطبیقی میان باغ و فرش سخن آخر منابع.