کتاب فهرست کارهای انجام ندادنی اثر رولف دوبلی نشر مون

مردی بود که در خانه‌ای قدیمی با سقفی چکه‌دار زندگی می‌کرد. هرگاه باران می‌بارید، وقت مناسبی برای تعمیر سقف نبود و هرگاه هوا صاف بود، نیازی به محافظت از خود در برابر باران نمی‌دید. اگر می‌خواهید زندگی بدی داشته باشید، به شما توصیه می‌کنم مثل این مرد باشید. به‌طور منظم، از نگهداری خانه، ماشین، بدن، ذهن، روابط، شغل و درکل تمام زندگی خود غافل شوید. فقط به‌این‌ترتیب می‌توانید مطمئن باشید که همه‌چیز روبه‌زوال خواهد رفت.

ندای خاموش خرد

در روز سه‌شنبه‌ای طوفانی، در ۱۴ اوت ۲۰۱۸، پل موراندی در جنوا فروریخت. این پل بخشی از شریانی حیاتی بود که ساحل ایتالیا را به کرانه‌های فرانسه متصل می‌کرد. ریکاردو موراندی، مهندس ایتالیایی، این پل را در سال ۱۹۶۷ طراحی کرده بود: سه ستون بتنی که چندین قوس بتنی پیش‌تنیده را نگه می‌داشتند؛ طرحی نوآورانه در آن زمان. مدت‌ها پیش از فروریختن، کارشناسان نسبت به خوردگی بتن و پایه‌ها هشدار داده بودند، اما هیچ اقدامی صورت نگرفت. هنگامی که بخش میانی پل فروریخت، ده‌ها خودرو چهل متر به پایین سقوط کردند. بلافاصله، عملیات نجات آغاز شد تا به بازماندگان کمک کنند و اجساد را بیرون بکشند. با تلاشی شگفت‌انگیز، پل به‌سرعت بازسازی شد و در اوت ۲۰۲۰ بازگشایی شد. قهرمانان نجات و رنزو پیانو، معمار مشهوری که پل را بازسازی کرد، مورد ستایش قرار گرفتند.

در همان روز طوفانی، در ۱۴ اوت ۲۰۱۸، پل فِلسِن‌آو در برن، در چند کیلومتری دفتر من، فرونریخت. این پل، که در سال ۱۹۷۴ ساخته شد، بخشی از اتوبان A1، مهم‌ترین محور حمل‌ونقل سوئیس است. ازنظر قدمت، طراحی، مصالح، طول و حجم ترافیک، با پل موراندی در جنوا قابل‌مقایسه بود. در برن، هیچ‌کس مورد ستایش قرار نگرفت. متخصصانی که مسئول نگهداری مداوم پل بودند نه تندیسی دریافت کردند، نه مدالی، و نه حتی مقاله‌ای در روزنامۀ محلی.

نگهداریْ عملی قهرمانانه نیست. خسته‌کننده، غیرجذاب و عمدتاً نادیدنی است. بااین‌حال، به‌هیچ‌وجه از قهرمانی کم‌اهمیت‌تر نیست، بلکه کاملاً برعکس. ما به‌طور سیستماتیک ارزش یک طرح عالی یا یک عملیات نجات جسورانه را بیش از حد ارزیابی می‌کنیم، اما ارزش کارهای آرام، مستمر و نگهدارنده را به‌طور سیستماتیک دست‌کم می‌گیریم. نه‌تنها در ساختمان‌های عمومی، بلکه در زندگی خصوصی نیز. ما جراح را که ما را از یک حملۀ قلبی مرگ‌بار نجات داده تحسین می‌کنیم، اما پزشک خانواده را که با معاینات منظم او تابه‌حال از سرطان روده نمرده‌ایم تحسین نمی‌کنیم. ما لحظه‌ای را که از «خانم/آقای ایدئال» خود درخواست ازدواج کردیم تجلیل می‌کنیم، اما ارزش حفظ و نگهداری روزانه، یکنواخت و زمان‌بر رابطه را دست‌کم می‌گیریم. به‌قول هاپه کرکلینگ کمدین: «عشق کار است، کار، کار.»

در دنیای اقتصاد نیز، نگهدارندگان زندگی خسته‌کننده‌ای دارند. بنیان‌گذاران شرکت‌ها و مدیران ارشد اجرایی تحسین می‌شوند. اما چه کسی میلیون‌ها مدیر میانی را که هزاران کارخانه، مراکز داده، شبکه‌های برق و انبارها را تا محل دفن زباله اداره می‌کنند تحسین می‌کند؟ دیوید بروکس، ستون‌نویس نیویورک تایمز، به‌درستی مدیران میانی نادیدنی را «قهرمانان گمنام زمان ما» می‌نامد. اما هیچ‌کس درمورد آن‌ها نمی‌نویسد.