کتاب سرزمین پسته اثر سیدمجتبی حسینی نشر انتشارات سوره مهر

قدیمی‌ترین اثری که از پسته در جهان به‌دست‌آمده، قطعه چوب نیمه‌سوخته‌ای است مربوط به عصر حجر که در حدود هزار سال پیش در اطراف شهرستان فسا (استان فارس) پیدا شده و هم اکنون موزه پارس نگهداری می‌شود.

هرودوت مورخ مشهور یونانی نیز در نوشته‌های خود اشاراتی به کشت پسته خودکرده، بنابراین درخت پسته در ایران سابقه تاریخی دارد و گمان می‌رود که این محصول از چهارهزار سال پیش در ایران کشت می‌شده است. ایرانیان از دورترین ایام تاریخ خواص خون‌ساز و حیات‌بخش و هوش افزای محصول پسته را به فراست دریافته‌اند.

برای مثال به روایات منابع باستانی ضحاک مغلوب ایرانیان، پارس‌های پیروزمند را (پسته خوار) خطاب کرده است و قطعه‌ها مردانی وصف شده‌اند که از کودکی پسته را به‌عنوان خوراکی نیروبخش، مقوی و کم‌حجم همواره به همراه داشته‌اند به روایت حکیم طوس فردوسی، پادشاه ساسانی در واپسین ایام عهد باستان فرمان می‌دهد پسته را همچون خوراکی حیاطی و انرژی‌بخش در دژهای خراسان انبار کنند تا بتوانند در هجوم دشمن مقاومت کنند.