کتاب رفتاردرمانی دیالکتیکی اثر مایکلا‌ ای. اسولز نشر مهرگان دانش

رفتاردرمانی دیالکتیکی، یکی از رویکردهای روان‌درمانی است که برای درمان افراد مبتلا به خطر خودکُشی مزمن و اختلال شخصیت مرزی بکار می‌رود. در این رویکرد، مجموعه‌ای از اصول وجود دارد که به شکلی کاملاً مؤثّر، متخصّصان حوزه‌های بالینی را در مواجهه با خودکُشی و دیگر رفتارهایی که هنگام درمان این افراد چالش برانگیز است، یاری می‌کند.

این کتاب، بر ۳۰ ویژگی عمده رفتاردرمانی دیالکتیکی تأکید می‌کند و از مثال‌های بالینی متعدّدی برای نشان دادن اینکه چگونه یک نظریه به عمل تبدیل می‌شود، بهره می‌جوید. در بخش اول کتاب ویژگی‌های برجسته نظریه رفتاردرمانی دیالکتیکی مطرح می‌شود که مؤلّفان در این بخش، ما را با ۳ اصل اساسی که بنیان درمان را تشکیل می‌دهد، آشنا می‌کنند: رفتارگرایی، ذن بودیسم و دیالکتیک. در این بخش همچنین، به ما نشان می‌دهند که این سه عامل (رفتارگرایی، ذن‌بودیسم و دیالکتیک) چگونه با یکدیگر ترکیب می‌شوند. در بخش دوم کتاب که ویژگی‌های عملی برجسته رفتاردرمانی دیالکتیکی آورده شده است؛ خانم اسوالز و هیرد، نحوه بکارگیری اصول رفتاردرمانی دیالکتیکی را در درمان بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بیان می‌کنند و مشخص می‌کنند که چالش‌های مفهومی عُمده‌ای در بکارگیری درمان‌های شناختی - رفتاری وجود دارد.

این کتاب، چشم‌اندازی روشن و سازمان‌یافته از یک روش درمانی کاملاً پیچیده ارائه می‌کند. کتاب حاضر هم برای متخصّصان بالینی و هم دانشجویانی نوشته شده که مایل‌اند مطالب بیشتری در مورد رفتاردرمانی دیالکتیکی بیاموزند و دریابند که این شیوه چه تفاوتی با سایر رویکردهای شناختی-رفتاری دارد.