کتاب جریان‌شناسی عصر معصومان علیه‌السلام اثر عبدالحسین خسروپناه دزفولی نشر معارف

از ویژگی های دوران معاصر، ناکامی مکاتب گوناگون در برآوردن انتظارات انسان برای رسیدن به آرمانشهر بشری بوده است. نظام های گوناگون اجتماعی با شناخت نادرستی از انسان و جامعه به نقشه کشی بیراهه ها در بیابان ها دست زده و آن ها را با مظاهری از دنیا فریفته اند، اما جوشش فطرت از اعماق جامعه فریاد حق خواهی و عدالت طلبی و منجی خواهی را دوباره بر زبان ها و خواسته ها جاری کرده و در سراسر جهان، جریان های اجتماعی گسترده ای را با رویکرد اسلامی به وجود آورده است. مهم ترین نمود این رویکرد، انقلاب اسلامی مردم ایران و تشکیل جریان مقاومت در غرب آسیا بوده است که رویکردی اسلامی و شیعی دارند. شکل گیری این جریان ها و موفقیت های اجتماعی و میدانی آنها بر گسترهٔ انتظار راهبری دینی افزوده است. در این بین، یکی از موضوعاتی که میتواند به عنوان قوام بخش چهارچوب های فکری رفتاری این جریان ها به شمار رود جریان شناسی عصر معصومان است.

فرهنگ اسلامی با اهتمام به شناخت انسان و جامعه، تنها هادی فرد و ادارهٔ جامعه را «اسلام» معرفی می کند. از این رو، بخشی از چهارچوب نظام اجتماعی آن، ترسیم یافتۀ مستدل و مستند سنت پیامبر و اهل بیت عصمت و طهارت است تا با آن بینش ها و ارزش ها و منش های اجتماعی، جامعه مورد آسیب شناسی و اصلاح قرار گیرد و ساحت قدسی دین در جامعه از پیرایه های موهوم و موهن و همچنین در مواجهه با یافته های علوم انسانی و مکاتب بشری پیراسته شود.