کتاب صوتی برخورد تمدن ها سرآسانسوری در پیاتزا ویتوریو اثر عماره لخوص

وقتی یکی از مستاجران ساختمانی در مرکز رم به قتل می‌رسد، زندگی جامعه کوچک اهالی ساختمان، که هر کدام اهل گوشه‌ای از جهان‌اند، آشفته می‌شود.

پلیس از همسایه‌های مقتول بازجویی می‌کند و هر کدام از همسایه‌های قربانی، با روایت خود، حکایتی جاندار و درخشان از محله‌ای رنگارنگ در رم معاصر را به تصویر می‌کشد. شخصیت‌ها به نوبت پا به صحنه می‌گذارند، شهادت می‌دهند و سرگذشت تنیده به هویت نژادی خود را روایت می‌کنند؛ روایتی از دلواپسی‌ها و سوءتفاهم‌های برآمده از زندگی در حاشیه جامعه و نیز روایتی از تحقیر و ترس و بی اعتنایی اکثریت مردم، از دل هم‌نشینی همه این داستانی تاثیربرانگیز سربرمی‌آورد که برای تک تکمان آشناست؛ چه در ایتالیا زندگی کنیم، چه در لس آنجلش.

در پس این کمدی تلخ و شیرین، حقیقتی از اجتماع نهفته است که اغلب نادیده می‌گیریم و تحلیلی مردم شناختی که سطر به سطر خواننده را به حیرت وا می‌دارد.

بخشی از کتاب

چند روز پیش، صبح خیلی زود، ساعت هنوز هشت هم نشده بود، بیدار شده بودم و توی مترو نشسته بودم و چشم‌هایم را می‌مالیدم تا خوابم نبَرد. دختری ایتالیایی پیتزایی به بزرگی یک چتر را می‌بلعید. آن‌قدر دلم به‌ هم خورد که نزدیک بود بالا بیاورم. خدا را شکر که ایستگاه بعدی پیاده شد. منظرهٔ خیلی تهوع‌آوری بود! قانون باید چنین آدم‌هایی را مجازات کند که به همین راحتی آرامش شهروندان خوبی را که صبح‌ها می‌روند سر کار و شب‌ها برمی‌گردند خانه، به هم می‌زنند. آدم‌هایی که توی مترو پیتزا می‌خورند بیشتر از سیگار برای سلامتی ضرر دارند. امیدوارم مسئولان مربوطه این مسئلهٔ حساس را جدی بگیرند و سریع اقدام کنند و توی مترو کنار تابلوهای «سیگار کشیدن ممنوع!» تابلوهایی مثل «پیتزا خوردن ممنوع!» هم نصب کنند. من فقط دوست دارم بدانم ایتالیایی‌ها چطور می‌توانند این حجم از خمیر را صبح و شب وارد بدنشان کنند.