کتاب فیودور داستایفسکی اثر یانکو لاورین نشر بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه

داستایفسکی، هنگام مرگش، آدمی متعصب، مجنون و نابغه بود. روانش نیز از هم گسیخته بود و مانند آدم‌های آثارش خارج از هرگونه مناسبات اجتماعی قرار داشت... هیچ‌کس به اندازۀ او روان پیچیدۀ انسان را تجزیه و تحلیل نکرده است، شمّ روان‌شناختی‌اش بی‌نظیر و پیشگویانه بود. ما برای قضاوت درمورد بزرگی‌اش حد و معیاری نمی‌شناسیم، جایگاهش یکه است. هم‌عصرانش می‌خواستند جایگاهش را بسنجند، اما توفیقی نیافتند! او بی‌اندازه بزرگ بود... داستایفسکی خیال می‌کرد نابغه است و روی تحول خودش کار کرد، و به‌قدری پیش رفت که تا امروز کسی به گردش نرسیده است. خدا می‌داند که اگر داستایفسکی توهم نابغه بودن نداشت، آیا جرأت انجام کارهای بزرگ را می‌یافت یا نه؟