کتاب داستان دختری که دیگر غذا نخورد اثر جن پترو روی نشر پرتقال

شاید مامان هم انسان است، درست مثل من.

«نمی‌‌دونم چی‌کار کنم که مامان و بابام دوستم داشته باشن.» با گفتن این حرف از پا درآمدم. گریه کردم و آن اشک‌‌های زشت مثل ...

لباس پوشاندن به میله‌‌ی سرم ممکن است مسخره باشد. حرف زدن درباره‌‌ی احساسات ممکن است حال‌‌به‌هم‌‌زن باشد (مثل پیتزایی که ...

وقتی محدودیتی دارم حس می‌‌کنم حالم خوب است. وقتی ورزش می‌‌کنم حالم خوب می‌‌شود. وقتی به آن صدای خائن درونم گوش می‌‌کنم، ...

«اینکه آدم به همه‌‌ی آدم‌‌های اینجا اعتماد کنه، فکر ترسناکیه. حرفشون اینه که زندگی بدون اختلال تغذیه‌‌ای بهتر می‌‌شه، که...

من دیگر وقت باارزش مامان را نمی‌‌گیرم. به نظرش، من لیاقتش را ندارم.ولی من خودخواه نیستم. مامان که بهم گفت خودخواه، حالم ...

وانمود می‌‌کنم که نمی‌‌ترسم، ولی خیلی می‌‌ترسم. خیلی زیاد می‌‌ترسم. فقط می‌‌خواهم همه فکر کنند قوی هستم.

همه خیلی مهربان‌اند. ‌ای کاش این‌‌قدر از خودشان متنفر نبودند. آن‌ها خیلی خوب‌اند. بدن‌‌هایشان برای من اهمیتی ندارد.بدن‌‌...