در شرایطی که کامپیوترها نسخههای عینبهعین از دادهها را ذخیره میکنند – نسخههایی که حتی در صورت خاموش بودن کامپیوتر هم برای مدتی طولانی میتوانند بلاتغییر بمانند – مغز، عقلِ ما را تنها به شرط آنکه «زنده» بماند، حفظ میکند. هیچ دکمهی خاموش و روشنی در کار نیست. یا باید مغز عمل کند، یا ما محو بشویم.
ما موجود زنده هستیم، نه کامپیوتر. «تمامش کنید!» بیایید سعی کنیم خودمان را بفهمیم؛ اما بدون آنکه گرفتار یک بساط فکریِ بیمصرف بشویم. استعارهی آیپی برای بالغ بر نیمقرن یکهتازی کرده و در این مدت رهنمودهایی ناچیز داشته؛ اگر اصلاً داشته. حال، وقتش رسیده که کلید «دیلیت» را فشار بدهیم.