کتاب روانشناسی دختران اثر گیزلا پروشوف نشر معیار اندیشه

برای پدر، دختر جذاب و پرانرژی است. برای مادر هم همین‌طور، اما به دلایلی کاملاً متفاوت، ما هیچوقت به اندازه لحظه‌ای که آنها متولد می‌شوند شدت این احساس را درک نمی‌کنیم و به‌ندرت در لحظه تولد دختران متوجه این موضوع می‌شویم. بنابراین در میان دو احساس متفاوت قرار می‌گیریم، احساس خوشبختی و احساس ترس. احساس ترس از اینکه او را به درستی درک نکرده و از عهده مسئولیت او برنیایم. برای کمک به حل این مسئله، از امکاناتی مانند کتاب‌ها، نظریات افراد مختلف و مباحثات استفاده می‌کنیم که فرهنگ ما به خوبی برای ما فراهم کرده است. این امکانات به ما کمک می‌کند تا آگاهی خود را در این زمینه وسعت داده و از زندگی دیگران بیاموزیم. پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها مانند گذشته در کنار ما زندگی نمی‌کنند و در روستا نیز زندگی نمی‌کنیم تا اهالی روستا در این امر به ما کمک کنند. اما حداقل جامعه پرسشگری داریم که تئوری‌ها و ایده‌های مربوط به این زمینه را از سرتاسر جهان برای ما فراهم می‌کند تا آنها را فراگرفته و بکار ببریم یا از آنها چشم بپوشیم. این کتاب به زیر لایه‌های سطحی من و شما به عنوان والدین دختران نفوذ می‌کند. به خاطر اینکه بیشتر درگیری‌ها و مشکلاتی که هنوز با دخترانمان داریم، ریشه عمیقی در تجربه خودمان دارند، تجربه ناقصی که در نتیجه پرورش در دوره‌ای نامطلوب بدست آورده‌ایم. تعداد زیادی از ما، مردها و زن‌ها، در هنگام بزرگ شدن روزگار سختی را گذرانده‌ایم. پدران نسل قدیم، چگونه پدر بودن را به ما نیاموختند، در حالیکه آشفتگی در زندگی زناشویی و رواج طلاق نیز ما را نسبت به اینکه چطور روابط قوی تشکیل دهیم و چگونه باعث شویم که این روابط مؤثر واقع شوند بی‌اعتماد و نامطمئن می‌سازد. تعداد بسیار اندکی از ما دارای آن نفود و هدایت روحانی هستند. دین و ایمان نیز نسبت به گذشته به طرز چشمگیری کمرنگ‌تر شده و یا تفریحات وسوسه‌انگیز و رایجی که با پول حاصل می‌شود جای آنها را گرفته است. از آرامش زمین و آسمان اطرافمان واقعا چیزی نمی‌فهمیم، تنها وراجی‌های تلویزیون و به‌هم‌ریختگی خانه‌های پر از اسباب و اثاثیه برای ما مانده است. آنچه که می‌خواهیم به دخترانمان بدهیم، اغلب خودمان نیز نداریم. اما جستجو شروع شده است. نوزاد دختر در آغوش ما قرار دارد و با پوست نرم و چشمان روشن و هوش سرشار خود در حالی که می‌خواهد رشد کند و قد بکشد، ما را با قدرت فرامی‌خواند تا عزم خود را جزم کرده و در جستجوی ابزار و قدرت درک مورد لزوم برای تربیت او باشیم.