کتاب بذرهای نابودی اثر اف ویلیام انگدال نشر گروه انتشاراتی ققنوس

این کتاب مربوط به پروژه‌ای است که عده اندکی از نخبگان اجتماعی‌ـ سیاسی عهده‌دار انجام دادن آن شده‌اند، نخبگانی که پس از جنگ جهانی دوم نه در لندن که در واشینگتن تمرکز یافته‌اند. این کتاب داستان ناگفته شیوه‌ای است که این نخبگان خودخوانده به اجرا گذاشتند تا به قول کنان «این عدم‌توازن را حفظ کنند». این کتاب داستانِ آن است که چطور گروه بسیار کوچکی در جهان پس از جنگ بر منابع و اهرم‌های قدرت تسلط یافته‌اند. فراتر از همه، این کتاب تاریخ تحول قدرتی است که در کنترل اقلیت منتخبی قرار دارد و طی این تحول حتی علم نیز در خدمت آن اقلیت قرار گرفته است. همان‌طور که کنان در یادداشت محرمانه‌اش در سال ۱۹۴۸ توصیه کرده است، آن‌ها بدون «احساسات لطیفی چون نوعدوستی و نیکوکاری در حق جهانیان» سیاست خود را بی‌وقفه دنبال کرده‌اند. با وجود این، برخلاف اسلافشان در حلقه‌های رهبری امپراتوری بریتانیا، این نخبگان نوظهور آمریکایی، که در پایان جنگ با افتخار سپیده‌دم قرن آمریکایی را اعلام کردند، برای پیشبرد اهدافشان در استفاده از لفاظی‌های حاوی نوعدوستی و نیکوکاری در حق جهانیان استاد بودند. قرن آمریکاییِ آنان قرن ظهور امپراتوری‌ای ملایم‌تر بود، امپراتوری‌ای که «مهربان‌تر و آرام‌تر» می‌خرامید و در آن، زیر بیرق آزادسازی مستعمرات، آزادی، دموکراسی و توسعه اقتصادی، این حلقه‌های نخبگان شبکه قدرتی ایجاد کردند که جهان از دوران اسکندر مقدونی در حدود سه قرن پیش از میلاد مسیح همانند آن را به خود ندیده است ــ نوعی امپراتوری جهانی که تحت کنترل نظامیِ ابرقدرتی یکتا متحد شده که قادر است از سر هوس سرنوشت همه ملت‌ها را تعیین کند. این کتاب دنباله‌ای است بر مجلد دیگری با عنوان صد سال جنگ: سیاست‌های نفتی انگلیس‌ـ آمریکا و نظم نوین جهانی