کتاب من سقراط مجروح را دوست دارم اثر سعید تشکری نشر انتشارات کتاب نیستان هنر

کتاب «من سقراط مجروح را دوست دارم» نوشته سعید تشکری مجموعه نمایش‌نامه‌هایی از این نویسنده است. تشکری با این‌که چندی پیش به صورت رسمی اعلام کرده بود از فضای نمایش و تاتر خداحافظی کرده است، اما در این کتاب به بخش مهمی از دغدغه‌هایش در دنیای تاتر پرداخته است. این کتاب شامل شش نمایش‌نامه با عنوان‌های «من و تو و...»، «آینه آورده‌ام ای روشنی! »، «زندگی جای دیگری»، «رویای سالینجر» و «من سقراط مجروح را دوست دارم» است. همچنین بخش پایانی این کتاب مقاله‌ای از نویسنده است با عنوان اقتباس اندیشه که در آن به موضوع چیستی و چگونگی اقتباس از اندیشه حاکم بر یک نویسنده و دراماتورژ و یا متن نمایش سخن به میان آمده است. در بخشی از کتاب «من سقراط مجروح را دوست دارم» میخوانیم: «دقیقی: بعضی وقتا دلم می‌گیره، ابوالقاسم! فردوسی: حق داری استاد حقیقی، حق داری. دقیقی: تندیست رو اون بالا می‌بینی، ابوالقاسم جان؟ حسودی‌م نمی‌شه بهت‌ها، اما کی یادشه که شاهنامه رو من شروع کردم. دست مریزاد که تو خوب تمومش کردی! فردوسی: استاد دقیقی! تاریخ ادبیات این سرزمین نام شما رو همیشه به نیکی می‌بره. شهید شعر. دقیقی: تو متوجه یک چیزی شدی؟! فردوسی: چی استاد؟! دقیقی: ما به زبون خودمون حرف نمی‌زنیم. داریم به زبون اون حرف می‌زنیم. فردوسی: خوب اصلاً به خاطر رؤیای اون به این زمونه اومدیم. دقیقی: می‌‌‌دونی؟ ناراحتم ابوالقاسم. ملتی که فردوسی داره، آگهی‌های تبلیغاتی‌‌اش نباید این‌جوری باشه! داره حالم بد می‌شه. بریم زودتر مأموریتمون رو تموم کنیم، برگردیم».