کتاب بوستان سماویه اثر  مرتضی  امیرقهرمانی نشر چتر دانش

 پیش از مرزبندی ملت‌ها و تهیه نقشه‌ای دقیق از مالکیت‌های فعلی، کره زمین مجموعه‌ای از مباحات بود که هرکس با سنگ‌چینی (تحجیر) یا ایجاد کمترین اصلاحات در آن قطعه از خاک اختیارات حقوقی پیدا می‌کرد. درست مانند اقدامی که یهودیان شمال مدینه در تصاحب اراضی خیبر و فدک انجام دادند و با رعایت مقدمات خاصی همچون کندن پی برای ساختن بنا یا شخم زدن جهت زراعت نسبت به اراضی یاد‌شده تسلط و اختیار تام یافتند.

به طور دقیق در قبال مالک نخست نخلستان‌های فدک باید گفت «فدک بن هام» اولین کسی که ضمن تحجیر منطقه با آغاز فعالیت‌های زراعی، مالکیت این اراضی را تصاحب نمودو با استقرار در بخشی از سراشیبی خیبر که تا پیش از آن در شمار 

اراضی عامر بود، منطقه را عملا به نام خود ثبت کرد.

در باب تحجیر حدیث مستندی از پیامبر اسلام وجود دارد که احیای موات به شیوه یاد‌شده را این گونه مورد تایید قرار داده است: «مَن احیی اَرضاً میتةً فَهِی لَه؛ هر کس زمین مرده‌ای را آباد کند مال او خواهد بود». 

-از متن کتاب-