کتاب جعبه‌ی گریه اثر دوروتی مونفرد نشر انتشارات شهر قلم

په پیتا، تا از شكم مادرش بیرون آمد، شروع كرد به خندیدن! او به هرچیز و هركس كه نزدیكش بود، می خندید. اصلا نق نمی زد و هیچ اشكی نمی ریخت. او می توانست غم های خیلی بزرگ را از بین ببرد. همه په پیتا را دوست داشتند.

اما په پیتا رازی داشت كه هیچ كدام از دوستانش آن را نمی دانستند. او هر شب، قبل از خواب، جعبه ای را كه زیر تختخوابش پنهان كرده بود، برمی داشت. سرش را داخل آن می كرد و كمی اشک می ریخت. بعد كمی كه آرام می شد، جعبه را سر جایش می گذاشت و آن وقت، می خوابید.

-از متن کتاب-