کتاب برنیس و امیال سرکوب‌شده اثر سوزان گلسپل نشر قطره

سوزان کیتینگ گلسپل (۱۸۷۶ـ ۱۹۴۸)، نمایشنامه‌نویس، برنده‌ی جایزه‌ی پولیتزر، نویسنده‌ی چهارده نمایشنامه، نُه رمان و بیش از پنجاه داستان کوتاه بود. او به‌همراه شوهرش، جورج کرام کوک، گروه «بازیگران پراوینس‌تاون» را تأسیس کرد که به نمایشنامه‌نویسان جدی آمریکایی، به‌ویژه یوجین اونیل، برای تلاش‌ها تجربی‌شان انگیزه بخشید. 

نمایشنامه‌ی تک‌پرده‌ای او به نام چیزهای ناچیز (۱۹۱۶) اغلب در متون مرتبط با نمایشنامه‌نویسی الگویی از نمایشنامه‌ی تک‌پرده‌ای خوش‌ساخت به شمار می‌رود. سوزان گلسپل در این اثر، و همچنین در سایر نمایشنامه‌هایش، در درجه‌ی اول، به پیچیدگی‌های روانی شخصیت‌هایش می‌پردازد. این موضوع در نمایشنامه‌ی اکسپرسیونیستی لبه، که در سال ۱۹۲۱ اجرا شد و به بررسی محدودیت‌های روانی فردیت زنی می‌پرداخت، آشکارتر است. سوزان گلسپل همچنین کمدی‌ها و نمایش‌هایی فکاهی نوشت که به‌طور طنزآمیزی به دغدغه‌های روز مانند روزنامه‌نگاری سوسیالیستی، نظریه‌ی فرویدی و رادیکالیسم دانشگاهی می‌پرداختند. در سال ۱۹۳۱، نمایشنامه‌ی او، خانه‌ی آلیسون، که براساس زندگی امیلی دیکنسون نوشته شده بود، جایزه‌ی پولیتزر بخش درام را از آن خودش کرد.