کتاب عدم کفایت دلایل برای اثبات ارتکاب بزه زنای به‌ عنف اثر دیوان عالی کشور نشر دیوان عالی کشور

درآمد

این نوشتار فصل سی و سوم از کتاب زیر است:

مذاکرات و آراء هیأت عمومی دیوان عالی کشور - سال 1393 (جلد 20)

جلسه 33: رأي شماره 26-7/11/1393هيأت عمومي شعب کیفری ديوان عالي كشور

عنوان: عدم کفایت دلايل براي اثبات ارتكاب بزه زناي به عنف

مشتمل بر:

- گزارش جریان پرونده

جناب‌آقاي‌سيدنصرت‌ا... اعتماد شيخ‌الاسلامي: مستشار شعبه سي‌وسوم(قم) دیوان عالی ‌کشور

- بحث در قابلیت طرح و موضوع

رئیس دیوان‌عالی کشور: حجت‌الاسلام و المسلمین جناب آقای حسین کریمی

نماینده دادستان کل کشور: حجت‌‌الاسلام ‌و ‌المسلمين جناب ‌آقاي سید احمد مرتضوی مقدم

و جنابان آقایان:

علي‌اصغر باغاني: رئيس شعبه سیزدهم دیوان عالی کشور

یوسف هاشم‌پور: عضومعاون شعبه چهل‌ودوم دیوان عالی کشور

محمدحسين احمدي شاهرودي: مستشار شعبه ششم دیوان عالی کشور

رحمت‌اله عروجي: رئيس شعبه ششم دیوان عالی کشور

محمد نيازي: رئيس شعبه سی‌وسوم(قم) دیوان عالی کشور

یداله علیزاده: رئيس شعبه چهل‌ودوم دیوان عالی کشور

- نظریه نماینده دادستان کل کشور

- رأی‌گیری

اعضاء محتـرم حاضر در جلسه 72 نفر مي‌باشند. اكثريت 44 نفر رأي شعبۀ سی و سوم دیوان عالی کشور را تأييـد نمـودند و اقليت 28 نفر رأي شعبۀ دوم دادگاه کیفری استان مازندران را پذيرفتند.

- متن رای

نظر به ‌اينكه اظهارات شاكيه در بيان جريان وقوع جرم به‌ شرح مذكور در صفحات مختلف پرونده با يكديگر مغايرت دارند به‌طوري كه در صفحۀ سوم گفته:«محمد... سرم را زير صندلي برد با چاقو مرا تهديد كرد.» و رانندۀ ‌اتومبيل‌ سواري پرايد به ‌نام بهروز... را درصفحۀ سي ‌و سوم پرونده ‌شاهد معرفي ‌كرده ‌و گفته: «... بهروز... در حين رساندن من به ‌درب منزل محمدجواد... متوجه اعمال زور از سوي محمد... نسبت به ‌من بودند.» ولي در مواجهۀ حضوري با رانندۀ مذكور در صفحۀ چهل‌وششم پرونده از شناختن راننده اظهار عجز كرده و گفته است كه: «اولين‌بار است اين مرد را مي‌بيند.» همچنين در جلسۀ مورخ 17/1/1391 شعبۀ چهارم دادگاه كيفري استان در صفحۀ 135 گفته‌است: «اينكه سوار ماشين شدن را قبول دارم بارضايت بود ولي پس از طي مسافت متوجه اغراض آنان شدم كه ديگر رضايت نداشتم... رابطه نامشروع را قبول دارم در اين حد اشتباه كردم من از اخلاق او خوشم آمد ديگر نمي‌دانستم اين كار پيش مي‌آيد، مي‌خواستيم دو سال آشنا شويم اگر با هم مشكلي نداشتيم ازدواج كنيم.» و يا در صفحۀ هفتاد و هشتم پرونده گفته: «محمد مرا اذيت مي‌كرد ولي جنسي نكرد...» اما در صفحۀ 142 در جلسۀ دادگاه گفته ‌است: «... به ‌نوبت هركدام سه ‌بار با من زنا كردند.» كه با توجه به‌ مراتب مذكور و اينكه نظريۀ پزشكي قانوني به ‌تنهايي براي احراز وقوع بزه زناي به‌ عنف و انتساب آن به محكوم‌ًعليه كفايت نمي‌نمايد، لذا به‌ نظر اكثريت اعضاي هيأت ‌عمومي ‌شعب ‌كيفري ديوان ‌عالي‌ كشور اعتراض آقاي... محمدي به‌وكالت از آقاي محمدجواد ... فرزند همت‌الله نسبت به دادنامۀ شمارۀ 129-28/12/1392 شعبۀ دوم دادگاه كيفري استان مازندران وارد تشخيص و دادنامه معترضً‌‌عنه به ‌علت فقدان مستندات بيّن موجب حصول علم، نقض و پرونده در اجراي بند «ج» مادۀ 266 قانون آيين ‌دادرسي ‌دادگاه‌هاي عمومي ‌و انقلاب در اموركيفري به شعبۀ ديگر دادگاه‌ كيفري استان مازندران ارجاع مي‌گردد تا با توجه به ‌استدلال هيأت‌ عمومي ديوان‌ عالي‌ كشور رأي مقتضي صادر ‌نمايند.

          هيأت ‌عمومي‌ شعب‌ كيفري ديوان‌ عالي‌ كشور