کتاب مفهوم نقد هنر در رمانتیسم آلمانی اثر والتر بنیامین نشر چرخ

والتر بنیامینِ جوان در ابتدا در نظر داشت تا رساله‌ی دکتری خود را در دانشگاه برن به کانت اختصاص دهد اما سپس نظرش را تغییر داد و به سراغ رمانتیک‌های متقدم رفت. این تغییر مسیر از سر تصادف نبود. او می‌دانست که برای درک واقعی مفهوم نقد، به ویژه در مورد هنر، باید به سراغ کسانی برود که خودشان، اصول کانت را در عمل به کار بسته و آن را به سطح دیگری برده بودند. بنابراین او رمانتیک‌های ینا را برگزید. چهره‌هایی چون شلگل و نووالیس که با روش‌های خود تاثیر شگرفی بر تلقی ما از نقد گذاشتند. در نزد آن‌ها بود که نقد از سطح جدل بر سرِ خوبی یا بدیِ یک اثر به سطح دیگری ارتقا یافت و خود به امری بدل شد برای درک اهمیت ادبیات و هنر. این رساله‌ی دکتری که بسیاری از مسئله‌ها و بصیرت‌های بعدی بنیامین را در برجسته‌ترین آثارش به‌صورت بالقوه در خود دارد، به‌نوعی نقطه‌ی عزیمت بنیامین برای پروژه‌ی عمریِ اوست: اندیشیدن به نقدی فراتر از داوری و عقل ابزاری. 

کتاب «مفهوم نقد در رمانتیسم آلمانی» به‌هیچ‌وجه کتابی تاریخ ادبیاتی به معنای مرسوم آن نیست. در کانون استدلال بنیامین، گسستی سفت و سخت از تلقیِ نقد به‌مثابه‌ی سنجش و داوری وجود دارد. او در برابر سنت‌های روشنگری و نئوکانتی می‌ایستد که نقد را نوعی ارزیابی بر اساس معیارهای بیرونی تلقی می‌کردند. بنیامین نشان می‌دهد که برای رمانتیک‌های آلمانی، نقد امری درون‌ماندگار بود؛ به این معنا که آن‌ها نقد را نه دستگاه‌ سنجه‌ی اثر هنری، بلکه به یک معنا امری در تکامل آن می‌دیدند. با این رویکرد، اثر هنری دیگر ابژه‌ای بسته و کامل نیست، بلکه امری است ناتمام که از خلال تأمل، خواستار بسط و تداوم می‌شود. شیوه‌ای از ادامه‌دادن، و نه صدور حکم...