کتاب طلسم در نور شمع جلد 5 اثر سوفی کلورلی نشر انتشارات پیدایش

تا جایی که یادم می‌آید، بدترین جشن تولد عمرم بود و با توجه به اینکه سال قبل روز تولدم در آسایشگاه زندانی بودم، این حرف خیلی معنی دارد.

به دو، رفتم تو اتاقی که زمانی اتاق خواب‌مان بود، در را پشت سرم محکم به هم کوبیدم، خودم را پرت کردم روی ملافه‌ی خاک‌گرفته و دو مشتی روی بالش کوبیدم و توده‌های گرد و خاک را فرستادم تو هوا.

طولی نکشید که صدای قدم‌های سبکی را که از پله‌ها بالا می‌آمدند، شنیدم. یک نفر در اتاق را باز کرد. می‌دانستم خواهر دوقلویم آیوی است.

نزدیک گوشم نجوا کرد: «اسکارلت.»

بدون اینکه صورتم را از روی بالش بردارم، گفتم: «نه.»

«چی نه؟»

راست نشستم، دست‌هایم را روی سینه‌ام ضربدر کردم و گفتم: «نه، برنمی‌گردم اونجا! معذرت هم نمی‌خوام!»

کنارم روی تخت نشست: «خیال نداشتم اینو بگم. بهت ایراد نمی‌گیرم. اون باید معذرت بخواد. ولی می‌دونم که هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنه.»