کتاب کاری که شروع کردی رو تموم کن اثر مت روزن نشر آقایی

تصور کنید: اتاقی تاریک، پر از کتاب و جزوه، و دانشجویی که با چشمانی خسته به صفحه سفید مانیتور خیره شده است. این تصویر من بود، درست یک هفته قبل از تحویل پایان‌نامه 3000 کلمه‌ای‌ام. "این بار فرق می‌کند،" با خودم گفتم. "یک هفته کامل وقت دارم. چه می‌شود کرد؟" شش روز بعد، جواب این سؤال را گرفتم: 600 کلمه، یک مهارت جدید در گیتار، و آشنایی کامل با آخرین سریال‌های نتفلیکس. ناگهان، ساعت شنی زندگی‌ام وارونه شد. تنها 24 ساعت تا موعد تحویل باقی مانده بود و من با کوهی از کار نکرده روبرو بودم. اضطراب مثل موجی از آدرنالین در رگ‌هایم جاری شد و در عرض چند ساعت، کاری را که باید در یک هفته انجام می‌دادم، به پایان رساندم. این داستان من است، اما می‌تواند داستان هر کدام از ما باشد. آمارها می‌گویند 15 تا 20 درصد بزرگسالان از اهمال‌کاری مزمن رنج می‌برند. جالب اینجاست که در عصر اینترنت، این مشکل شدت گرفته است. تحقیقات نشان می‌دهد بیش از نیمی از ما از اینترنت برای "وقت کشی" استفاده می‌کنیم. اما آیا اهمال‌کاری یک پدیده مدرن است؟ اجازه دهید شما را به سفری در زمان ببرم. تصور کنید در کارگاه لئوناردو داوینچی هستید. دفترچه‌های پر از طرح‌های نیمه‌تمام، تابلوهای نقاشی نیمه‌کاره، و ذهنی که مدام با ایده‌های جدید در جنگ است. داوینچی، نابغه‌ای که 16 سال صرف تکمیل مونالیزا کرد و 13 سال برای "بانوی صخره‌ها" وقت گذاشت، شاید بزرگ‌ترین اهمال‌کار تاریخ باشد. حالا سؤال این است: اگر داوینچی با وجود اهمال‌کاری توانست چنین دستاوردهای شگرفی داشته باشد، چرا ما نگران باشیم؟ شاید بهتر است روی کاناپه لم بدهیم و منتظر شویم تا نبوغ پنهانمان خودش را نشان دهد؟