کتاب ‌عشق هلاکت‌بار‬‌ اثر کامیلو کاستلو برانکو‬‌ نشر انتشارات نگاه

دومینگو ژوزه کوریا بوتلو دِ مسکیتا اِ منزس، اشراف‌زاده‌ای اصیل و یکی از قدیمی‌ترین زمین‌داران ویلا رئال در منطقۀ تراس اُس مونتس، در سال ۱۷۷۹ قاضی شهر کاسکایس بود. او در همان سال با بانویی از دربار به نام دونا ریتا ترزا مارگاریدا پرسیوزا دا ویگا کالدیرائو کاستلو برانکو ازدواج کرد. این بانو دختر یک سروان سواره‌نظام و نوۀ سروانی دیگر، آنتونیو دِ آزودو کاستلو برانکو پریرا دا سیلوا بود که هم به خاطر رتبه‌اش و هم کتاب ارزشمندی دربارۀ فن جنگ که در آن زمان بسیار محبوب بود، شهرت داشت.

ده سال از عمر این دانش‌آموختۀ شهرستانی در لیسبون چون عاشقی ناکام سپری شده بود. او برای جلب محبت بانوی زیبای دربار دونا ماریا اول، از جذابیت‌های ظاهری بی‌بهره بود؛ دومینگو بوتلو بسیار زشت بود. برای اینکه خود را خواستگاری مناسبی برای دختر دوم خانواده جا بزند، ثروت کافی نداشت؛ دارایی‌اش در املاک واقع در منطقۀ دورو از سی‌هزار کروزادو تجاوز نمی‌کرد. استعدادهای ذهنی‌اش نیز چندان به کارش نیامد؛ او از هوش سرشاری برخوردار بود، اما در میان هم‌درسان خود در دانشگاه لقب «بروکاس» را به دست آورده بود؛ لقبی که امروزه نیز نوادگانش در ویلا رئال با آن شناخته می‌شوند. لقب «بروکاس» چه درست و چه نادرست، از واژۀ «بروا» گرفته شده است. دانشجویان دانشگاه بر این باور بودند که خشونت هم‌درسشان ناشی از مصرف زیاد نان ذرت در زادگاهش بوده است.