کتاب پری دریایی اثر کامیلو کاستلو برانکو نشر انتشارات نگاه

در آن زمان، روزهای ماه مه در پورتو ملایم، شاد، معطر و دل‌انگیز بودند. صدسال پیش، بهار درست همان زمانی از راه می‌رسید که تقویم نشان می‌داد. هیچ‌کس ساعت پنجِ یک عصر گرم ماه مه، با کُتی اضافی روی دست از خانه بیرون نمی‌رفت تا در برابر سرمای ساعت هفت مقاومت کند. جوانک شیک‌پوش پورتویی هم دستمال‌گردن پشمی‌اش را در تاج کلاهش پنهان نمی‌کرد تا هنگام غروب، گوش‌هایش را از باد بی‌رحم شمالی مصون بدارد.

در آن دوران، کرۀ زمین با نظمی که اخترشناسان تعیین کرده بودند، به دور خورشید می‌چرخید. مردمِ خوشبختی که در آن روزگار می‌زیستند، می‌توانستند به اخترشناسان اعتماد کنند. دانشمندان نیز می‌توانستند بدون واهمه، مسئولیت فرا رسیدن به‌موقعِ فصل‌ها را بر عهده بگیرند. هر کس که با نگاهی به تقویم، در ماه مه لباس تابستانی می‌پوشید، می‌توانست با جامه‌هایی از پارچه‌های خنک کتان یا نخی به خیابان برود و مطمئن باشد به‌خاطر سرمای ناگهانی، سرماخورده، با عطسه‌های پیاپی به خانه باز نخواهد گشت. مردم به دانشمندان اعتماد داشتند، دانشمندان به علم، و علم به تکرار پدیده‌ها.