کتاب دورتر از خانه اثر مهدی میرباقری نشر قطره

تاریکی. صدای رادیوی شب که قصه می‌‌خواند. صدای خواندن شعر شاملو و فروغ، صدای بلندگوی خوابگاه، صدای دانشجوهای دختر و صداهایی که در خوابگاه دانشجویی دخترانه شنیده می‌‌شود. صداهای درهم مدتی ادامه دارد.

نور می‌‌آید. خانم صمدی از طریق موبایلش با آقای انصاری ـ که فقط صدایش شنیده می‌‌شود ـ حرف می‌‌زند.

دفتر سرپرستی خوابگاه.

خانم صمدی: اون فقط یه مسئله‌ی کوچیکه که روزانه هزاران موردش توی این شهر و خوابگاه‌‌های این شهر اتفاق می‌‌افته.

صدای آقای انصاری: تا وقتی‌که پنهان باشه کوچیکه‌‌ اما وقتی بقیه بفهمن بزرگ می‌‌شه. چرا می‌‌خوای یه مشت خاک بریزی روش و انگارنه‌‌انگار که اتفاقی افتاده؟

خانم صمدی: تو چرا همه‌ش آتیش این معرکه رو تندتر می‌‌کنی؟

صدای آقای انصاری: خب... مثل اینکه من باید اول از همه زنِ خودم رو متقاعد کنم. کدوم دزدیه که بیاد تو خوابگاه بچرخه و سیگار بکشه؟!

خانم صمدی: این دوسه روز بدترین رفتار رو با دخترا داشتم. درمورد همه‌چی‌‌شون تحقیق کردم که به نظر خودم بی‌‌ارتباط بود به من.