کتاب سیاه رنگی اثر الهام سلاطی نشر چوک

در میان تار و پود قالیچه¬ای، آدمک بسیار کوچکِ خسته‌ای زندگی می‌کرد؛ او تمام عمرش را کنار یک نخِ بلند در خواب گذرانده بود. اطراف آدمک پر بود از این نخ‌های سربه‌فلک‌کشیدۀ سیاه‌رنگ که شاخه‌های کرکی باریک و قطورشان را به همه¬جا کشانده بودند؛ این فضای تماماً سیاه، همان چیزی بود که آدمک را از وقتی که به یاد داشت خوابانده بود،؛ اما یک‌روز از خواب بیدار شد و پلک‌های سنگینش را به‌سختی از هم باز کرد؛ متوجه شد خستگی و کسالت ناشی از این خواب طولانی، ذره‌ذرۀ جسمش را فراگرفته و بالاخره توانسته طاقتش را طاق کند؛ پس اخم‌هایش عمیق‌تر شدند. با کلافگی پاهایش را تکان داد و قبل از اینکه سیاهی و سکوت بتواند او را به خواب برگرداند، غلتی خورد و روی شکمش افتاد. چنگ‌هایش را در زمین قالیچه فرو کرد و بعد از چندبار تلاش، از جایش بلند شد.