کتاب معماری خویشتن اثر بهمن امینی نشر موسسه اندیشه کامیاب ایرانیان

شما یک داستان هستید، نه یک مجسمه اسارت در قالبِ سکون تله‌ی تعریفِ ثابت: من چنین آیا هرگز احساس کرده‌اید درون قالبی از خویش گیر افتاده‌اید؟ گویی سال‌هاست تعریفی ثابت از خود دارید: من چنینم، من چنانم. نامی، شغلی یا نقشی که بر ما مانده است، بی‌آن‌که بپرسیم آیا هنوز با درون ما سازگار است یا نه. این تله‌ی تعریف، اغلب در لحظاتی به اوج می‌رسد که با تغییری ناگهانی در زندگی مواجه می‌شویم؛ از دست دادن شغل، پایان یک رابطه یا رسیدن به نقطه‌ای عطف در مسیر رشد. در آن لحظات، چارچوب‌های پیشین فرو می‌ریزند و ناگهان می‌پرسیم: اگر آن نقش دیگر وجود نداشته باشد، من چه کسی هستم؟ این تعریف‌های ثابت، اگرچه در کوتاه‌مدت حس امنیت می‌دهند - زیرا پیش‌بینی‌پذیرند - در بلندمدت به زندان تبدیل می‌شوند. زندانی نه با میله‌ها، بلکه با برچسب‌ها و انتظارات. جامعه، خانواده و فرهنگ این تعاریف را به ما تحمیل می‌کنند و ما آن‌ها را به‌عنوان هویت اصلی می‌پذیریم. اما در اعماق هر ذهن بیدار، صدایی زمزمه می‌کند: آیا این همان من است؟ یا سایه‌ای که روزی ساختم و اکنون در آن زندگی می‌کنم؟