کتاب مالی‌سازی مسکن اثر مانوئیل آلبیرز نشر انتشارات دانشگاه شهید بهشتی

مسکن نیز مانند عرصه‌‌های دیگر اقتصاد با فرایند مالی‌‌سازی پیوند تنگاتنگی داشته، اما به این ارتباط در متون مالی‌‌سازی چندان توجه نشده است. مسکن در شاخه‌‌های مختلف متون مالی‌‌سازی یا نقشی فرعی داشته یا صرفاً به‌‌مثابۀ یکی از حاملانِ مالی‌‌سازی در نظر گرفته شده است. یکی از بحث‌‌های مهم کتاب پیش‌‌ِرو این است که مسکن و مالیه بیش از پیش به یکدیگر وابسته‌‌اند و مالی‌‌سازیِ مسکن سازوکاری عمومی است که از طریق آن می‌‌توانیم این وابستگی متقابلِ روبه‌‌رشد را تحلیل کنیم. در فصل‌‌های مختلف کتاب، دربارۀ محرک‌‌های سازوکار عمومی یادشده بحث شده است. به‌‌طور مثال در فصل هفتم، از محرکی با عنوان «مقررات‌‌زداییِ تنظیم‌‌شده» نام برده می‌شود. به گفتۀ نویسنده، پارۀ «مقررات‌‌زدایی» در این ترکیب، به معنای اعطای استقلال بیشتر به عاملان اقتصادی در برابر کنترل دولت و محدودیت‌‌های قانونی است و پارۀ «تنظیم‌‌شده» در ترکیب یادشده اشاره دارد به «تنظیم قوانین و پایه‌‌ریزی سازوکار اجرایی نوین که برای کنترل عملکرد نهادها، ابزارها و بازارهای اصلی طراحی شده است». به بیانی دیگر، ذیلِ «مقررات‌‌زداییِ تنظیم‌‌شده» برخی عاملان اقتصادی استقلال بیشتری از کنترل‌‌های دولتی پیدا می‌‌کنند، اما درعین‌‌حال خودِ چهارچوب بازار مالی، تنظیم‌‌شده است.

هدف اصلی کتاب تبیین محوریّتِ مسکن در بحث‌‌های مالی‌‌سازی و اقتصاد سیاسی معاصر است: «تحلیل سیاسی‌ - ‌‌اقتصادی دیگر نمی‌‌تواند مسئلۀ مسکن را نادیده بگیرد. مسکن از مسیرهای متعدد و به‌‌هم‌‌پیوسته و اغلب متناقض در شکل‌‌گیری اقتصاد سیاسیِ سرمایه‌‌داریِ معاصر دخیل بوده است».