کتاب درمان اختلال های دلبستگی از نظریه تا درمان اثر کارل هاینتس بریش نشر انتشارات دانشگاه شهید بهشتی

نظریۀ دلبستگی دربارۀ گرایش درونی به برقراری روابط هیجانی با اشخاصی خاص است؛ گرایشی که مؤلفه‌ای اساسی و مهم در ذات انسان است. این گرایش از قبل در نوزادان وجود دارد و در سراسر دوران بزرگسالی تا کهنسالی ادامه پیدا می‌کند. این روابط در دوران نوزادی و کودکی با والدین یا جانشینان والدین برقرار می‌شوند که مسئول محافظت، آسایش و حمایت‌اند. در طول دوران نوجوانی و بزرگسالی بهنجار، این روابط پایدار می‌مانند و با روابطی جدید، که اغلب با جنس مخالف شکل می‌گیرند، کامل می‌شوند. هرچند گاهی غذا و روابط جنسی در روابط دلبستگی مهم‌ترین نقش را دارند، اما این روابط خود نیز از اهمیت بسزایی برخوردارند و در حفظ بقا کنشی اساسی، یعنی محافظت، را برعهده می‌گیرند.