کتاب گفتارهایی در تاریخ فرهنگی اثر آلساندرو آرکانجلی نشر خاموش

کتاب الکترونیکی «گفتارهایی در تاریخ فرهنگی» نوشتهٔ آلساندرو آرکانجلی و آنا گرین و فیلکس گیلبرت و آلن کنفینو و عباس احمدوند با ترجمهٔ عباس احمدوند در نشر خاموش چاپ شده است. درباره کتاب گفتارهایی در تاریخ فرهنگی گفتارهایی در تاریخ فرهنگی حاوی ۵ فصل یا گفتار است که هر فصل آن به مقاله‌ای با موضوعات مشابه درخصوص تاریخ فرهنگی و نویسنده‌های متفاوت اختصاص یافته است. فصل یا گفتار نخست ترجمه فصل اول کتاب آرکانجلی به نام درآمدی بر تاریخ فرهنگی، در آمدی کوتاه است. فصل یا گفتار دوم، ترجمه مقدمه و فصل نخست کتاب تاریخ فرهنگی، تئوری و تاریخ، نوشته آنا گرین، است. فصل یا گفتار سوم، ترجمه مقاله فیلکس گیلبرت، استاد مؤسسه مطالعات پیشرفته، پرینستون، با همین عنوان است که در آن به بررسی زندگی و نحوه مواجهه و آشنایی یاکوب بورکهارت از بنیان‌گذاران اصلی رویکرد تاریخ فرهنگی، با تاریخ فرهنگی و میزان تأثیر او در پیشبرد تاریخ فرهنگی می‌پردازد. فصل یا گفتار چهارم حاوی یکی از مهم‌ترین مسائل جاری در مطالعات تاریخ فرهنگی، یعنی حافظه جمعی است و آلن کنفینو استاد تاریخ دانشگاه ویرجینیا و متخصص در تاریخ اروپا و آلمان مدرن، آن را با عنوان حافظه جمعی و تاریخ فرهنگی، مشکل روش نگاشته است. فصل یا گفتار پنجم نیز با عنوان سنت نگارش تاریخ فرهنگی در فنلاند، نوشتهٔ عباس احمدوند، مترجم کتاب، است. کتاب گفتارهایی در تاریخ فرهنگی را به چه کسانی پیشنهاد می‌کنیم این کتاب به علاقه‌مندان به جامعه‌شناسی پیشنهاد می‌شود. بخشی از کتاب گفتارهایی در تاریخ فرهنگی «اگر این عبارت را در زبان‌های مختلف در نظر بگیریم، در واقع وضعیت به طور قابل ملاحظه‌ای متفاوت و پیچیده‌تر می‌شود. از نظر تاریخی مادر تمامی این واژه‌ها، واژه آلمانی کولتور گشیشت/تاریخ فرهنگی است که از نظر دستوری اسمی مرکب است. واژه اصلی در این ترکیب، تاریخ است و فرهنگ در حالت وصفی است، چون زبان آلمانی تمایل به ترکیب واژه‌ها دارد در حالی که زبان انگلیسی واژه‌ها را از هم جدا نگاه می‌دارد. اما اگر ما معنای کلمه فرهنگ را در سنت ژرمنی بررسی کنیم، با اصطلاحی بی نهایت پیچیده و دارای بار و دلائل تاریخی مواجه می‌شویم. در اینجا برگ شناخته شده ای را از تاریخ ورق می زنیم، شاید بتواند به حد کافی این نکته و زوایای آن را روشن سازد. با شروع جنگ جهانی اول، توماس مان و دیگر روشنفکران وقایع رخ داده را به مثابه برخورد تمدن‌ها تفسیر می‌کردند؛ از سویی فرهنگ ژرمن بود که شاهکارهایی بی نظیر در موسیقی و ادبیات و نیز عمیق‌ترین مباحث فلسفه غربی را خلق کرده بود و در نتیجهٔ آن قواعد اخلاقی همه جانبه و جدی به عنوان دیوار محافظی از سبک زندگی واقعاً ارزشمند را به وجود آورده بود؛ از طرف دیگر، تمدن انگلیسی- فرانسوی فایده گرا و سطحی بود که از نظر روشنفکران آلمانی تحت تأثیر نظام‌های ارزشی پول و مد بود. اگرچه این بازنمایی ویژه تفاوت‌های فرهنگی تحت تأثیر ناسیونالیسم و دیگر عوامل زمینه‌ای بود، این مورد نمونه‌ای گویا از اهمیت مساله است که مثل خود آن با شاخص‌های هویتی قوی عجین است اگر نزدیکی ریشه شناختی میان واژه تمدن در آلمانی و انگلیسی و نیز واژه‌های مشابه را در دیگر زبان‌ها در نظر بگیریم، این یک تناقض است که کلمه تمدن در انگلیسی معمولاً به عنوان نزدیکترین و مناسب‌ترین معادل کلمه فرهنگ آلمانی تلقی شده است. آثار کلاسیک مورخ سویسی ژاکوب بروکهارت از جمله کتاب فرهنگ رنسانس در ایتالیا نمونه‌ای خوبی از این مورد است.»