کتاب مغول‌ها جلد 35 اثر علیرضا ارواحی نشر خوب

مخاطبان چه انتظاری از مغول‌ها دارند؟ مخاطبانِ امروز می‌توانند مغول‌ها را روی صفحۀ تلویزیون، موبایل و لپ‌تاپ ببینند و مخاطبان سال ۱۳۵۲ توانسته بودند آن را روی پردۀ سینما تماشا کنند. ابزارهای تماشای فیلم باعث می‌شوند تفاوتی میان انتظار مخاطبان دیروز و امروز به وجود بیاید. همچنین در همان زمان ساخت فیلم، انتظار مخاطبان سینما با تلویزیون متفاوت بود.

انتظار در میان افراد ناآشنا و آشنا با مباحث سینمایی نیز می‌تواند متفاوت باشد و بدین سبب، واکنش‌های متفاوتی در میان مخاطبان دیده شود. عده‌ای در پی آن‌اند که مکان نمایش فیلم را به هم بریزند و این تصور را داشته باشند که فریب خورده‌اند و عده‌ای دیگر بر اهمیت و ارزشش تأکید کنند و آن را بستایند. با توجه به واکنش‌های متفاوت مخاطبان، به نظر می‌رسد درک و برداشت آن‌ها از روایت مغول‌ها بسیار متفاوت باشد و چنین پرسش‌هایی را طرح کنند: آیا روایت اصلی این فیلم روایت دیگری را در خود پنهان دارد؟ آیا پرویز در این فیلم راوی زندگی خود است یا زندگی پرویز کیمیاوی، کارگردانِ مغول‌ها ؟

• پرویز کیمیاوی در مغول‌ها از داستان‌گویی مرسوم بهره نبرده است و روایت متفاوتی از رویدادها را برای مخاطبان خود بازمی‌گوید. مخاطبان می‌توانند تفسیرهای متفاوت و حتی متضادی از فیلم داشته باشند و داستان آن را برخلاف نظر کارگردان استنباط کنند. در ابتدای مغول‌ها، صدای مردی از پشت دوربین می‌آید که دستورهایی را به تعدادی ترکمن می‌دهد. مرد از آن‌ها می‌خواهد دِه به دِه که می‌روند بگویند مغول‌اند. چرا مرد، پرویز کیمیاویِ کارگردان، از آن‌ها می‌خواهد جای مغول‌ها قرار بگیرند؟ او به ترکمن‌ها می‌گوید: «شما کار زیادی ندارید. فقط باید یواش راه برید، تند راه برید، بدویید، بپرید. ما هم عکس داریم می‌گیریم.» قراردادهایی برای نابازیگران در ابتدای فیلم گذاشته می‌شود و آن‌ها دستورهای اجرایی خودشان را از کارگردان دریافت می‌کنند و روایت فیلم آغاز می‌شود.