کتاب کتابخانه‌ی ارواح اثر ریچارد دنی نشر ادبیات معاصر

در چشم به هم زدنی چند سالی گذشت و سیزده سالم شد. من نمی‌توانستم یک مسئله‌ی ریاضی را حل کنم یا بگویم نوترون چیست (هنوز هم نمی‌توانم) اما می‌توانستم هفته‌ای دوازده‌تا کتاب بخوانم و رفته‌رفته عاشق کتاب خواندن شدم. کتاب خواندن کمکم می‌کرد تا توپ‌وتشرهای عمو و تنهایی ناشی از پیدا نکردن دوست را- چون مدام در سفر بودیم- تحمل کنم. من بیشتر از هر چیزی عاشق کتاب بودم برای همین وقتی یک صبح بارانی ماه اکتبر از کتابخانه‌ای در ماساچوست با ما تماس گرفتند و از جن‌زده‌ترین کتابخانه‌ی جهان گفتند، فرصت را از دست ندادم و نه نگفتم، هرچند چاره‌ای جز رفتن هم نداشتم.

چه کسی خبر داشت که این اتفاق یکی از ناگوارترین و ترسناک‌ترین و سرنوشت‌سازترین و هیجان‌انگیزترین اتفاقات زندگی‌ام خواهد شد؟