کتاب صوتی چرا خواب می‌بینیم؟ اثر راهول جاندیال

بخشی از کتاب

بیشتر ما درک واضحی از اینکه چه کسی هستیم، داریم. فراتر از ظاهر فیزیکی‌مان، ما مجموعه‌ای از خاطرات گذشته و ایده‌های اکنون هستیم. وجود ما دربردارندۀ باورها، اخلاقیات، دوستی‌ها و دشمنی‌هایمان هست. همۀ این‌ها یک تصویر دقیق از خودمان را می‌سازد. اما در مورد شخصیت اصلی رؤیاهای شما چطور؟ آیا خودِ رؤیایی شما با آنچه که در حالت بیداری هستید، متفاوت است؟

در اواسط قرن بیستم، پژوهشگران آمریکایی «کالوین هال» و «رابرت وان دِ کسل» سیستمی برای تجزیۀ رؤیاها به اجزای تشکیل‌دهندۀ آن‌ها درست کردند. این سیستم کدگذاری، تعداد شخصیت‌های موجود در رؤیا را بررسی می‌کرد: آیا آن‌ها افراد، گروه‌ها یا حیوانات بودند؟ آیا آن‌ها مذکر یا مؤنث بودند؟ رؤیا چقدر تهاجمی بود؟ آیا رؤیابین مهاجم بود یا قربانی؟

آن‌ها دریافتند که شما بیشتر اوقات، شخصیت اصلی رؤیاهای خود خواهید بود و طرح داستان رؤیاهای شما معمولاً شامل پنج شخصیت خواهد بود. روایت‌های رؤیایی بیشتر به سمت بدشانسی و تهاجم گرایش دارند تا خوش‌شانسی و مهربانی. با استفاده از این سیستم امتیازدهی، هال و وان دِ کسل و دیگران نشان دادند که بیشتر رؤیاها، اتفاق عجیب و تازه‌ای نیستند، بلکه دربردارندۀ مسائل معمولی زندگی روزمره‌اند.

این ایده که رؤیاها ادامۀ زندگی زمان بیداری ما هستند، به فرضیۀ «تداوم رؤیا» معروف شده است. این فرضیه نمی‌گوید که رؤیاهای ما زندگی بیداری‌مان را به‌طور کامل بازتاب می‌دهند، اما تأکید دارد که رؤیاهایمان شخصیت، ارزش‌ها و انگیزه‌های ما را منعکس می‌کنند و از مشغله‌های عاطفی و نیازهایی که در حالت بیداری داریم، عبور می‌کنند. طبق نظر حامیان این نظریه، شاید 70 درصد از رؤیاهای ما «شبیه‌سازی‌های مجسم» نگرانی‌ها و مفاهیمی باشند که برای ما شخصی هستند.