کتاب تپش زندگی اثر منوچهر سرحدی نشر پرتا قلم

تمام انسان‌ها بر روی کره زمین، قلب را بیان‌کننده‌ی عشق می‌شناسند. آیا این به یک حقیقت درونی اشاره می‌کند؟ آیا این حس در برخورد انسانی در ما نهادینه شده یا صرفاً آرزویی‌ است که ناخودآگاه درون ما شکل گرفته است؟ تمام فرهنگ‌ها، ادیان بر این باور بودند که قلب، نمادی‌ است از عشق، اندوه، جرأت، قدرت و حقیقت که گویی به تدریج ناپدید شده است؛ انگار جهان مکانیکی ما دیگر توان درک و تحملش را ندارد.اما شاید اینها همان چیزهایی باشند که برای آینده‌ی بشر بیش از هر زمان دیگری ضروری‌اند. نویسنده‌ی شازده کوچولو می‌گوید: " انسان تنها با قلب است که به‌ راستی می‌بیند." با وجود اینکه دوربینی برای دیدن، حسگری برای لمس کردن بر روی قلب وجود ندارد اما با این‌حال، همه‌ی ما این ویژگی‌های قلب را به عنوان واقعیتی درونی که زندگی‌مان را هدایت می‌کند، تجربه کرده‌ایم.

چطور می‌شود چیزی که صرفاً یک اندام پمپاژ کننده در بدن است، چنین عمق و معنایی داشته باشد؟ آیا علم می‌تواند رازِ آگاهی قلب و ابعاد پنهانش را آشکار کند و آیا این آگاهی می‌تواند بر بیماری و روند درمان اثر بگذارد؟ ارسطو باور داشت که قلب، بیش از مغز، سرچشمه‌ی احساسات انسان است. عصب‌شناسان می‌گویند عشق ریشه در مغز دارد.

آیا مغز، رازهای زندگی را از قلب دزدیده است؟

آیا وقتی می‌گوییم کسی به قلبمان نزدیک شده، یا کسی از قلب ما جدا شده تنها یک استعاره است؟

 برخی از این حس‌ها حتی به شکل فیزیکی ظاهر می‌شوند‌ و انقدر واقعی‌اند که باعث می شوند فرد به متخصص قلب مراجعه کند. مثلاً می‌گویند: " دکتر، انگار سنگی بزرگ روی سینه‌ام افتاده" .

 ترجمه این کتاب از مرجع" The beat of Life " نوشته دکتر رینهارد فریدل به اقتباس درآمده که تجربیات وی در حین جراحی های قلب می باشد که بعد از سالها تجربه، دیدی متفاوت نسبت به این عضو مهم پیدا کرده و دیگر قلب را تنها یک پمپ نمی بیند و به منظور تکمیل و جامع شدن آن مطالبی مفید و ضروری به آن اضافه شده است. مطالب پزشکی و تخصصی این کتاب توسط ویراستار متخصص در این حوزه ویرایش شده تا در نهایت به بهترین شکل به شما خوانندگان عزیز ارائه شود.

-متن از پیشگفتار کتاب-