کتاب زنان نامرئی اثر کارولین کریادو پرز نشر کتاب کوچه

در این کتاب، علاوه بر اینکه از جنس و جنسیت می‌گویم، از شکاف جنسیتی در داده‌ها هم به عنوان گزاره‌ای فراگیر استفاده می‌کنم چون دلیل حذف زنان از این داده‌ها به جنس آنها برنمی‌گردد، بلکه دلیلش جنسیت آنهاست. می‌خواهم با شفافیت کامل، درباره علت پدیده‌ای که آسیب‌های فراوانی به زندگی اکثر زنان وارد می‌کند، صحبت کنم. بر خلاف بسیاری از ادعاهایی که در این کتاب خواهید شنید، مسئله بدن زنانه نیست. بلکه مشکل، از معنای اجتماعیِ خاصی ناشی می‌شود که به آن بدن منتسب می‌کنیم، چیزی که از لحاظ اجتماعی به حساب نمی‌آید.

زنان نامرئی ماجرای یک فقدان است و همین فقدان، گاهی اوقات نوشتن درباره آن را مشکل می‌کند. ادعا داریم شکافی اطلاعاتی برای زنان وجود دارد (به این خاطر که در درجه اول داده‌ای جمع‌آوری نمی‌کنیم و اگر هم می‌کنیم معمولا بر اساس جنس تفکیک نمی‌کنیم.) و وقتی نوبت به زنان رنگین‌پوست، زنان معلول و زنان کارگر می‌رسد، عملا داده‌ای وجود ندارد. نه اینکه داده‌ای جمع‌آوری نشده باشد بلکه از داده‌های مربوط به مردان تفکیک نشده است، چیزی که به آن «داده‌های تفکیکی بر اساس جنس» اطلاق می‌شود. در آمار‌های منتشرشده، از مشاغل دانشگاهی گرفته تا نقش‌های سینمایی، داده‌های ارائه‌شده از «زنان» و «اقلیت‌های قومی» در میان گروه‌های بزرگتر گم می‌شوند. در این زمینه، هر جا آماری بوده به آن اشاره کرده‌ام اما خوب تعداد آنها بسیار کم است.

هدف این کتاب روانکاوی نیست. من به درونیات و اندیشه‌های کسانی که این شکاف جنسیتی را ساخته‌اند دسترسی مستقیم ندارم و این بدین معناست که کتاب حاضر نمی‌تواند برهانی برای چرایی وجود شکاف داده‌ها ارائه دهد. فقط می‌توانم داده‌ها را به شما بدهم و از شما به عنوان یک خواننده درخواست کنم نگاهی به شواهد بیندازید. واقعا هم علاقه‌ای ندارم بدانم کسی که ابزاری با سوگیری مردانه تولید کرده، آیا واقعا باوری جنیست‌زده داشته است یا نه. زیرا انگیزه‌های شخصی بسیار بی‌اهمیتند. الگوست که اهمیت دارد. مهم این است که با توجه به وزن داده‌های ارائه‌شده، آیا این نتیجه منطقی است که شکاف جنسیتی داده‌ها اتفاقی تصادفی است یا نه.

نظر من این است که منطقی نیست. من معتقدم شکاف جنسیتی در داده‌ها، زاییده روشی بی‌خردانه است که فرض اصلی آن مرد بودنِ انحصاری بشر است. و اینجا نشان می‌دهم که چنین رویکردی چقدر گسترده و متناوب در حال رخ دادن است و چطور داده‌های عینی را که در زندگی ما نقشی مهم دارند، به تحریف می‌کشاند. من به شما نشان می‌دهم حتی در دنیایی بسیار منطقی که تحت حاکمیت ابررایانه‌های بی‌طرف قرار دارد، زنان هنوز همان «جنس دوم» دوبووار هستند. و وقتی زنان را در بهترین حالت گونه‌ای از مردان محسوب می‌کنند منجر به خطراتی می‌شود که مانند همیشه واقعی است.

-از مقدمه کتاب-