کتاب تاریکی پنهان اثر حسین کریمی نشر متخصصان

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:

داستان تاریکی پنهان من، داستان زندگی است؛ داستان مرگ است. تاریکی پنهان، روایتی غمبار و ترسناک از دردهای رهام نولان، نوجوانی با روحی تاریک از تارتاروس است. آنهایی که کتاب قبلی‌ام «تاریکی پنهان» را خوانده‌اند، مطمئنا آشنایی اندکی با رهام دارند. باید گفت که شناخت دردمندان آسان نیست؛ تنها دردمندان، شایسته چنین شناختی هستند. رهام را باید با درد شناخت.

من به‌عنوان نویسنده داستان، سعی کرده‌ام آن را در چند لایه بنویسم. این‌که چقدر در لایه‌ها نفوذ کنید، بستگی به خودتان دارد. باید بگویم که داستان تاریکی پنهان: گمشده عدم داستانی‌ست که از اساس نمادین است. بعضی نمادها از اساطیر و ادبیات گذشته به عاریت گرفته شده و نمادهای دیگر، حاصل کار نویسنده‌ است. خوانندگان کتاب بارها با مفاهیمی نظیر تاریکی، دود، خاکستر و بسیاری مفاهیم دیگر مواجه می‌شوند که در بخش‌های مختلف این داستان به کار رفته‌اند.

دوست دارم معنای بعضی از نمادهایی را که به کار برده‌ام، برای شما بیان کنم. با ابرهای تاریک شروع می‌کنم که به عنوان نماد در کتاب قبلی هم به کار رفته بودند. ابر تاریک در داستان من مظهر خواست تاریکی است؛ خواستی که با درد همراه است و شاید اثری از چیزهای خوب در آن نیست. مورد بعدی چشمان آبی رهام است. رنگ آبی با اندوه تداعی می‌شود و به نوعی نمایانگر اندوه رهام است؛ از هر نوعی. مورد دیگر چشمان رهام هم مربوط به شبحی است که در داستان با آن آشنا خواهید شد. داستان این شبح هم با رنگ آبی و اندوه عشق مرتبط است و هم با عبارتی که عنوان فرعی این کتاب قرار داده شده: گمشده عدم.

رهام مبتلا به بیماری اسکیزوفرنی است. صحبت درباره این بیماری پیچیده آسان نیست. درک کردن کسانی که به این بیماری مبتلا هستند، کار دشواری است. امیدوارم توانسته باشم نقشی در آشنایی خوانندگان گرامی با زندگی فردی مبتلا به اسکیزوفرنی ایفا کرده باشم.