کتاب قانون عمل اثر سیدعبدالرحیم حسینی نشر چاپ و نشر بین الملل

بی تردید بخش بزرگ و با اهمیت زندگی بشر را مراودات اجتماعی و حیات اخلاقی او شکل می دهد. اخلاق به عنوان مهم ترین معیار و شاخص هنجارها ، شایستگی ها و قابلیت های فردی و اجتماعی به شمار می آید، که در داوری برای نیک و بدها معیار مسلّمی دانسته می شود. از این رو پیوسته عقل و اندیشه بشر معطوف منزلت آن بوده و خواسته های ضروری زندگی آدمی را از این گوهر سماوی و روحانی مطالبه نموده است، هیچ یک از ادیان بزرگ آسمانی آموزه های خود را از آن تهی نساخته، بلکه اهتمام ویژه نسبت به چگونگی اخلاق و رفتار ابراز نموده اند.

در مکتب اسلام، نفس انسانی و اعضاء و جوارح و قوای نفسانی به عنوان محورهای اساسی تعلّق احکام اخلاق از این حیث مورد توجّیه اند، که انسان به عنوان اشرف مخلوقات به طور فطری و قهری در پی نیل به فضیلت و خیری است که به آن شوق فطری می ورزد و در آرزوی آن به سر می برد، تا بهره خود از کمال ممکن را در حق خود تمام نماید و چنانکه حکما گفته اند: عنایت الهی اقتضا می کند تا هر موجودی به کمال مطلوب نائل گردد، همه ی اشیاء و موجودات در نهاد و کالبد طبیعی خود طالب کمال و غایت و نهایت مقدّر برای خود می باشند، مقاصدی که خیرات و امور وجودیه اند نه شرور و امور عدمیه، زیرا عنایت باری تعالی به نظام اَتمّ و خیر اعظم تعلق یافته، تا کمال ممکن هر موجودی در حدّ استعداد و توان مقرّر و مقدّر آن محقق گردد.