کتاب راهنمای خوانش آثار ساموئل بکت اثر هیو کنر نشر افکار

خوانندۀ آثار ساموئل بکت اساساً به کتابی نیاز دارد که هنگام خوانش سنّت های بی ربط دربارۀ دقت داستان (به¬ویژه در مقابل خواندن صِرف داستان) او را راهنمایی کند. بکت قطعه¬های بی محتوای زیبا یا شعر¬های منثور نمی نویسد. او همیشه داستانی دارد؛ گرچه اغلب این داستان ناقص است. (هرگز در آنچه می خوانیم، مرکزیتی وجود ندارد.) نمایش رادیویی سی وشش صفحه ای و کوتاه او با نام خل‌واره ، پیرنگ جالب و پیچیده ای دارد که مناسب رمانی طولانی است. نویسنده جزئیات و واقعیت‌های صحنه  را، که درصورت نوشتن رمان هم به آ¬ن¬ها نیاز داشته، در طرحش نشان داده است. اما اکنون داستان چندان مهم نیست. آنچه اهمیت دارد، این است که ما ویرانه ای را که داستان به¬جای گذاشته است، تجربه خواهیم کرد. وضعیت مردی خود¬خواه که این ویرانی را زیسته است. تمام روز، صدای دریا در ذهن او می پیچد؛ او همیشه می نشیند و آن‌قدر حرف می زند، آن‌قدر حرف می زند تا صدا را در خود بیدار کند و همراهان شبح‎ گونه اش (پدرش که در دریا غرق شده و همسر سابقش) در ذهنش زنده می¬شوند. او این  کار را برای لذت از همراهی این افراد نمی کند. حضور خیالی آن¬ها بهتر از رویارویی با خودش است؛ زیرا این رویارویی موجب تنهایی¬ بیشترش می¬شود. اغلب داستان ها و نمایش های بکت بر اساس چنین ساختاری نوشته شده اند. زمانی که ما به‌عنوان تماشاگر یا خواننده به صحنه می رسیم، داستان تمام  می شود و آنچه باقی می ماند، موقعیتی در میانه است که به یاد می آید و  همیشه هم کافی نیست که آن  را به‌شکلی که در داستان خل‌واره توانستیم، بازسازی کنیم.

توضیحات اضافه:ساموئل بکت نامی آشنا و پیشگام در حوزۀ ادبیات داستانی و نمایشی مدرن است که تا به امروز موضوع تحقیقات و پژوهش های ادبی بسیاری بوده است. تفکر منحصربه‌فرد او باعث شده منتقدین ادبی با دیدگاه هایی متفاوت به بررسی آثار او بپردازند. اما شاید کمتر منتقدی توانسته باشد از مرزهای انزوا و خلوت بکت عبور کرده و با نظارت و تأیید خود بکت، مقاله¬ها و کتاب هایی دربارۀ آثار او بنویسد. این افتخاری است که هیو کنر ، پژوهشگر مطرح و هم عصر بکت به آن نائل شد؛ کنر به پشتوانۀ سواد ادبی و نگاه عمیق خود توانست اعتماد بکت مرموز و مردم گریز را جلب نماید و به این ترتیب، شناخت فردی اش را با نگاه منتقدانه ترکیب کرد و به نگارش آثاری دربارۀ بکت پرداخت. کنر کتاب حاضر را در سال 1973، تهیه کرد و بنا به گفتۀ خودش در مقدمه، در حین نگارش این اثر از نظرات و دست نویس های بکت نیز بهره برد.