درباره تنظیم هیجان، خودکارآمدی و بهزیستی روان شناختی افراد وابسته به مواد مخدر
چکیده پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر خودکارآمدی و بهزیستی روانشناختی معتادان انجام شد. پژوهش حاضر از نوع طرح های شبه آزمایشی است که از طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش را کلیه افراد وابسته به مواد مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد شهرستان رفسنجان در سال ۹۵-۱۳۹۴ تشکیل می دهند. بدین منظور تعداد ۳۰ نفر از افراد وابسته به مواد با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب و با همین روش در گروه های آزمایش و کنترل جایگزین شدند. در ابتدا از هر دو گروه پیش آزمون گرفته شد، سپس آموزش تنظیم هیجان بر اساس مدل گراس در ۸ جلسه ۲ ساعته بر گروه آزمایش اجرا شد و در این مدت گروه گواه هیچ گونه آموزشی دریافت نکردند و پس از اتمام آموزش از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. پس از اجرای پژوهش برای تحلیل نتایج از روش آماری تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر استفاده شد. یافته ها نشان دادند که آموزش تنظیم هیجان می تواند در افزایش خودکارآمدی و بهزیستی روان شناختی افراد وابسته به مواد موثر واقع گردد. همچنین اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر افزایش بهزیستی روان شناختی در دوره پیگیری ماندگار بود اما اثر این روش بر افزایش خودکارآمدی در افراد وابسته به مواد در دوره پیگیری ماندگار نبود. دشواری در تنظیم هیجان ها یکی از مشکلات افراد سوء مصرف کننده مواد است و آموزش نحوه ابراز و مدیریت هیجانات به این افراد می تواند در کاهش مشکلات آنها موثر واقع گردد.