درباره پندهایی از مشاهیر ادبیات ایران، عاقبت ساده لوحی جلد 9
یکی بود، یکی نبود. در یک روستای خوش آب و هوا و سرسبز، عدّهای از مردم با مهربانی در کنار یکدیگر زندگی میکردند. مردم روستا سحر خیز بودند و قبل از طلوع آفتاب بیدار میشدند و بعد از خواندن نماز صبح و خوردن صبحانه به مزرعه میرفتند. آنها در مزرعه و باغشان با تلاش و امید به آینده، کار میکردند و در آخر فصل تابستان با برداشت محصول نتیجهی زحمت خود را میدیدند.
آن یکی قوچ داشت از پس میکشید
دزد قوچ را برد، حبلش را برید