کتاب نظریه پردازان بزرگِ جهانی شدن اثر اندرو جونز نشر چشمه

درباره‌ی جهانی‌شدن، بسیار و چه‌بسا بیش‌از اندازه نوشته‌اند. اکنون این مفهوم به ‌اندازه‌ای برای مردم شناخته‌ شده است که کمتر دانش‌آموخته‌ای با آن ناآشناست، و حتا ستاره‌های موسیقی مردم‌پسند در ترانه‌های خود از آن یاد می‌کنند. خلاصه، همه‌ی قشرهای مردم از سیاستمداران تا شاعران، همه‌ی دگرگونی‌هایی که در جهان معاصر رخ می‌دهد را به‌پای جهانی‌شدن می‌نویسند و به‌همین دلیل، آن را به‌شیوه‌های مختلف می‌ستایند یا سرزنش می‌کنند. آشنایی با مفهوم جهانی‌شدن، چنان فراگیر شده که درحال تبدیل به یک مسئله‌ی بدیهی است و کمتر کسی درباره‌ی معنای واقعی یا دلیل اهمیت آن پرسش می‌کند. پژوهش‌هایی که از سوی دانشگاهیان درباره‌ی جهانی‌شدن انجام شده‌اند نیز چنان پرشمار، گوناگون و گاه، غیرقابل فهم هستند که برای خواندن همه‌ی اندیشه‌های نگاشته‌شده در این زمینه، آدمی باید همه‌ی عمر خود را در کتابخانه‌ها بگذراند. از این‌رو، این سخن دانشجویان من که می‌گویند حتا تصور خواندن یک کتاب تازه درباره‌ی این موضوع هم برای‌شان خسته‌کننده است، شگفت‌انگیز نیست. جهانی‌شدن نیز مانند همه‌ی مفاهیمی که در کاربرد و بحث درباره‌شان زیاده‌روی شده است، به مرحله‌ای از چرخه‌ی زندگی خود رسیده که در خطر نخ‌نما شدن قرار دارد. در چنین وضعیتی و باتوجه به تعداد و گستره‌ی فزاینده‌ی کتاب‌های دانشگاهی رشته‌ی علوم اجتماعی که درباره‌ی این پدیده چاپ شده است، شاید انتظار یک کتاب تازه در این زمینه، زاید به‌نظر بیاید. شاید گروهی فکر کنند که همه‌ی چیزهایی که می‌توان درباره‌ی جهانی‌شدن نوشت، پیش از این نوشته شده است.