کتاب نظریه های هنر، از وینکلمان تا بودلر جلد 2 اثر موشه باراش نشر چشمه

محققان رشته‌های علوم انسانی در ترسیم مرزهایی مشخص میان دوره‌های تاریخی مرددند. چنین محققانی، خصوصاً وقتی سروکارشان با تاریخ است، بهتر از همه می‌دانند که گذشته قاعدتاً در اکنون دوام و بقا دارد و تجلی معمول حال حاضر غالباً از دلِ گذشته ظهور می‌یابد. تاریخ جریانی همواره سیّال است، و تلاش برای یافتن یا تثبیت مقاطعی بی‌ارتباط با پیش و پس از خود مصداق آب در هاون کوفتن است. مسلماً این حقیقت بدیهی در خصوص تاریخ تأمل در خصوص هنرهای تجسمی، یعنی نظریه‌ی نقاشی و مجسمه‌سازی، نیز صادق است. خصوصاً وقتی به دوران مدرن نزدیک‌تر می‌شویم و درمی‌یابیم که هر چه‌قدر تأثیر روشنگر فاصله‌ی تاریخی به نسبتِ گذشته‌های دورتر کم‌تر باشد، تعین و تحدید مقاطع تاریخی دشوارتر می‌شود. -قسمتی از متن کتاب-