
کارل نیوپورت در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۲ در آمریکا به دنیا آمد و همچنان زنده است. او استاد علوم کامپیوتر دانشگاه جورجتاون و نویسندهی کتابهایی دربارهی تمرکز، فناوری و شیوهی کار در دنیای امروز است.
نیوپورت بیشتر با کتاب «کار عمیق» شناخته میشود. او نه روانشناس است و نه مخالف فناوری؛ زمینهی دانشگاهیاش علوم کامپیوتر است و میپرسد چگونه میتوان میان پیامها، جلسهها و شبکههای اجتماعی، برای کارهای مهم وقت پیدا کرد.
نام کامل او کالوین سی. نیوپورت است. او دوران نوجوانی خود را در پنینگتون ایالت نیوجرسی گذراند و در سال ۲۰۰۰ از دبیرستان هوپول ولی فارغالتحصیل شد. نیوپورت سپس وارد کالج دارتموث شد و تحصیلات کارشناسی خود را در سال ۲۰۰۴ به پایان رساند.
او تحصیلاتش را در مؤسسهی فناوری ماساچوست یا MIT ادامه داد و در سال ۲۰۰۹ مدرک دکترای علوم کامپیوتر گرفت. موضوع پژوهشهای دانشگاهی او بیشتر به الگوریتمها و سیستمهای توزیعشده مربوط است؛ یعنی شبکههایی که چند رایانه یا دستگاه باید بدون یک مرکز واحد با یکدیگر هماهنگ شوند.
نیوپورت پس از دورهای پژوهش در MIT به دانشگاه جورجتاون رفت و اکنون استاد ممتاز علوم کامپیوتر این دانشگاه است. بنابراین زندگی حرفهای او دو مسیر موازی دارد: در دانشگاه دربارهی مسائل تخصصی رایانه پژوهش میکند و برای مخاطبان عمومی دربارهی تمرکز، فناوری و فرهنگ کار مینویسد.
نیوپورت کمی پس از بیستویکسالگی و زمانی که هنوز دانشجوی دارتموث بود، نخستین قرارداد انتشار کتابش را امضا کرد. کتابهای اول او برای دانشجویان نوشته شده بودند و روشهای بهتر درس خواندن، برنامهریزی و موفقیت در دانشگاه را توضیح میدادند.
نقطهی تغییر مسیر نیوپورت در سال ۲۰۱۲ و با انتشار کتاب «آنقدر خوب باش که نتوانند نادیدهات بگیرند» اتفاق افتاد. او در این کتاب با توصیهی مشهور علاقهات را دنبال کن مخالفت کرد. از نگاه نیوپورت، علاقهی شغلی همیشه قبل از شروع کار آماده و روشن نیست و اغلب پس از کسب مهارت، استقلال و تجربه شکل میگیرد.
از نگاه نیوپورت، بسیاری از محیطهای کاری فعالیت ظاهری را با نتیجهی واقعی اشتباه میگیرند. کسی که همیشه آنلاین است، سریع جواب میدهد و در جلسههای متعدد حضور دارد، پرکار به نظر میرسد؛ حتی اگر فرصت انجام کار اصلی خود را پیدا نکند. او این وضعیت را «بهرهوری نمایشی» یا شبهبهرهوری مینامد.
نیوپورت معتقد است مشکل فقط ضعف ارادهی افراد نیست. وقتی روند انجام کار روشن نباشد، ایمیل و پیامرسان به محل تعریف، واگذاری، پیگیری و گفتوگو دربارهی همهچیز تبدیل میشوند. در چنین محیطی، خاموش کردن اعلانها مفید است، اما مسئله را کامل حل نمیکند و سازمان باید روش همکاری خود را نیز تغییر دهد.
کار عمیق مشهورترین کتاب نیوپورت است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. نویسنده توضیح میدهد چرا توانایی تمرکز در اقتصاد امروز باارزشتر و در عین حال کمیابتر شده است. او پس از توضیح مفهوم کار عمیق، روشهایی مانند زمانبندی، محدود کردن حواسپرتی و ایجاد مراسم ثابت برای شروع کار را پیشنهاد میکند.
این کتاب برای نویسندگان، برنامهنویسان، طراحان، دانشجویان و کسانی مفید است که نتیجهی کارشان به فکر کردن و یادگیری وابسته است. بااینحال، همهی شغلها امکان چند ساعت خلوت و بیوقفه را فراهم نمیکنند و پیشنهادهای آن باید با شرایط واقعی فرد هماهنگ شوند.
کتاب صوتی کار عمیق را در فیدیبو بشنوید.
مینیمالیسم دیجیتال در سال ۲۰۱۹ منتشر شد و به رابطهی ما با تلفن همراه، شبکههای اجتماعی و سرگرمیهای آنلاین میپردازد. نیوپورت پیشنهاد میکند بهجای پذیرفتن هر ابزار تازه، تعداد کمی از فناوریهایی را انتخاب کنیم که واقعا به ارزشهای ما کمک میکنند.
یکی از بخشهای مهم کتاب، برنامهی پاکسازی دیجیتال سیروزه است. فرد برای مدتی استفاده از فناوریهای اختیاری را کنار میگذارد، فعالیتهای ارزشمند غیرآنلاین را پیدا میکند و بعد فقط ابزارهای مفید را با قواعدی روشن به زندگی برمیگرداند. هدف حذف کامل فناوری نیست؛ هدف استفادهی عمدی از آن است. کتاب صوتی مینیمالیسم دیجیتال را در فیدیبو بشنوید.
کار آهسته که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، پاسخ نیوپورت به فرهنگ کار زیاد و فرسودگی است. او سه اصل را پیشنهاد میکند: کارهای کمتری را همزمان قبول کنید، با سرعتی طبیعی جلو بروید و کیفیت را جدی بگیرید.
کار آهسته به معنای تنبلی یا پایین آوردن هدفها نیست. نیوپورت میگوید دستاوردهای مهم معمولا در دورههای طولانی و با فرازونشیب شکل میگیرند، نه با شلوغ نگه داشتن هر ساعت از روز. این کتاب تلاش میکند میان پیشرفت حرفهای و حفظ انرژی رابطهای پایدارتر بسازد. کتاب صوتی کار آهسته را در فیدیبو بشنوید.
نیوپورت با ساختاری منظم و مستقیم مینویسد. ابتدا یک مشکل را تعریف میکند، برای آن نام میسازد و سپس با داستان افراد، پژوهشها و تجربههای کاری، راهحل خود را توضیح میدهد. اصطلاحهایی مانند کار عمیق، مینیمالیسم دیجیتال، ذهن کندویی پرتحرک و بهرهوری آهسته نیز به همین روش وارد زبان عمومی شدهاند.
کتابهای او معمولا ترکیبی از نقد فرهنگی و راهنمای عملیاند. خواننده هم با تاریخچهی یک مشکل آشنا میشود و هم تمرینهایی برای تغییر برنامهی روزانه دریافت میکند. این نظم یکی از نقاط قوت آثار اوست، هرچند گاهی مثالها طولانی میشوند یا یک ایده با شکلهای مختلف تکرار میشود.
بخش زیادی از توصیههای نیوپورت برای کسانی قابلاجراست که روی زمان، مکان و شیوهی کار خود اختیار دارند. کارمند خدماتی، پرستار، والد پرمشغله یا کسی که باید همیشه پاسخگو باشد، نمیتواند بهسادگی چند ساعت ارتباطش را قطع کند. خود نیوپورت این محدودیت را میپذیرد، اما بسیاری از نمونههای کتابهایش از زندگی استادان، نویسندگان و افراد حرفهای مستقلی میآیند که آزادی بیشتری داشتهاند.
نقد دیگر این است که او متخصص روانشناسی توجه یا علوم اعصاب نیست. کتابهایش از پژوهشها استفاده میکنند، اما آثار دانشگاهی در این رشتهها به شمار نمیروند و بیشتر ترکیبی از گزارش، مثال و پیشنهاد شخصیاند. بنابراین نباید هر قاعدهی او را قانونی علمی و مناسب برای همه دانست.
دیدگاه او دربارهی شبکههای اجتماعی نیز برای بعضی شغلها کامل نیست. روزنامهنگاران، هنرمندان، صاحبان کسبوکار و فعالان اجتماعی ممکن است از همین فضا برای ارتباط و پیدا کردن فرصت استفاده کنند. پرسش بهتر این نیست که شبکههای اجتماعی همیشه خوباند یا بد، بلکه باید دید هر ابزار برای چه هدفی و با چه هزینهای استفاده میشود.