کتاب خبر اثر آلن دوباتن نشر فرمهر

رسالت خبر این است که هرآنچه از قرار معلوم در جهان غیرمعمول و مهم است را پیش روی ما بگذارد: بارش برف در استوا؛ فرزند نامشروع رییس‌جمهور، دوقلوهای به‌هم‌چسبیده. با‌این‌همه به رغم پیگیری مصمم موارد نابهنجار، چیزی که خبر ماهرانه بر آن چشم بسته جایگاه بلامنازعی است که خود در حیات روزمره‌ی ما دارد. «نیمی از ابناء بشر محصور در جادوی خبر» تیتری است که در نهادهایی که وقف یافتن موارد استثنایی و چشمگیر، تکان‌دهنده و مفسده‌برانگیزند جایگاهی ندارد. هگل معتقد بود جوامع وقتی مدرن می شوند که خبر به‌عنوان منبع محوری ما برای هدایت و معیار قدرت جایگزین مذهب شود. در جوامع با اقتصاد توسعه یافته، خبر اکنون همان جایگاه قدرتی را به‌خود اختصاص داده که پیش‌تر در اختیار مذهب بود. اخبار سر ساعت مقرر با دقتی خارق‌العاده پخش می‌شوند: نیایش صبحگاهی به بولتن‌های بامدادی قلب ماهیت یافته، دعای شامگاهی به گزارش شبانگاهی. اما خبر فقط از برنامه‌ی زمانی شبه‌مذهبی تبعیت نمی‌کند. خبر همچنین از ما می‌خواهد همان توقعات احترام‌آمیزی را برایش قائل باشیم که زمانی برای مذهب قائل بودیم. در اینجا نیز امید داریم به مکاشفاتی دست بیابیم، بفهمیم خوب و بد چیست، عمق رنج را دریابیم، و به درک منطق وجود برسیم. و در اینجا نیز اگر از مشارکت در آیین‌ها سرباز بزنیم، اتهام الحاد انتظارمان را می‌کشد. خبر به‌خوبی می‌داند چگونه سازو کارهایش را پنهان کند و درنتیجه مورد سؤال قرارگرفتن را دشوار سازد. با ما به صدایی طبیعی و بی لهجه سخن می‌گوید بی اینکه ارجاعی به مفروضات رویکردهایش داشته باشد. عیان نمی‌کند که صرفاً گزارشگر وقایع جهان نیست، بلکه برعکس مداوماً در کار است که سیاره‌ای را در ذهن ما بیافریند همراستا با اولویت‌های شدیداً متمایز خودش.